Pastor Shibu Peediakal & Evg. Manoj Mathew

ബൈബിൾ ഉയർത്തുന്ന ചോദ്യങ്ങളും അവയ്ക്കുള്ള മറുപടികളും. Pastor Shibu Peediakal & Evg. Manoj Mathew

പാസ്റ്റർ ഷിബു പീഡിയക്കൽ, ബ്രദർ മനോജ് മാത്യു ചർച്ച

ആമുഖം

അവതാരകൻ:
ഇന്നത്തെ ചർച്ചാ സമ്മേളനത്തിലേക്ക് എല്ലാവർക്കും സ്വാഗതം. Gospel TV UP ചാനലിന്റെ ഭാഗമായിട്ട് ഇന്ന് നമ്മോടൊപ്പം പ്രത്യേക അതിഥിയായി പാസ്റ്റർ ഷിബു പീഡിയക്കൽ സാറും, ചോദ്യങ്ങൾ ഉന്നയിക്കാൻ ബ്രദർ മനോജ് മാത്യു സാറും പങ്കുചേരുന്നു. ഇരുവരെയും ഹൃദയം നിറഞ്ഞ സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നു.

ഇന്ന് ചില പ്രധാനപ്പെട്ട ബൈബിൾ സംബന്ധമായ ചോദ്യങ്ങൾ ചർച്ച ചെയ്യുകയാണ്. മനോജ് മാത്യു സാർ ചോദ്യങ്ങൾ ഉന്നയിക്കും; അതിന് പാസ്റ്റർ ഷിബു പീഡിയക്കൽ സാർ മറുപടി നൽകും. ശബ്ദം വ്യക്തമായി കേൾക്കുന്നുണ്ടോ?

മനോജ് മാത്യുവിന്റെ അവതരണം

മനോജ് മാത്യു:
പാസ്റ്റർ ഷിബു പീഡിയക്കൽ സാറിനെ ഞാൻ ഏറെക്കാലമായി അറിയുന്ന ഒരാളാണ്. ലൈവുകളിലും വിവിധ പ്രസംഗങ്ങളിലും പങ്കുവെക്കുന്ന ആശയങ്ങൾ ശ്രദ്ധിച്ച് കേട്ടിട്ടുമുണ്ട്. നേരിട്ട് ഇങ്ങനെ ഒരു ചർച്ചയിൽ പങ്കെടുക്കുന്നത് ആദ്യമായതിനാൽ അത് ഒരു ഭാഗ്യമായി കരുതുന്നു.

ക്രൈസ്തവ സമൂഹത്തിൽ നീണ്ട കാലമായി നടക്കുന്ന വിവിധ തത്ത്വചർച്ചകൾക്കും ആശയഭിന്നതകൾക്കും ശക്തമായ മറുപടികൾ നൽകുന്ന വ്യക്തിയാണ് പാസ്റ്റർ എന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു. ഇത് ഒരു പുകഴ്ത്തലായി പറയുന്നതല്ല; പക്ഷേ വിഷയങ്ങളെ വ്യക്തമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നതിൽ അദ്ദേഹത്തിന് ദൈവം നൽകിയ പ്രത്യേക കഴിവ് ഉണ്ടെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു.

എന്നെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ, ഞാൻ ഏകദേശം അഞ്ച് മുതൽ ആറു വർഷം വരെ ബൈബിൾ കോളേജിൽ പഠിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ വലിയ പാണ്ഡിത്യവുമോ തത്ത്വചിന്താപരമായ ഉയർന്ന പഠനങ്ങളോ ഉള്ളവനല്ല. ചില സംശയങ്ങൾ സാജു തോമസ് സാറുമായി പങ്കുവെച്ചപ്പോൾ, അദ്ദേഹം തന്നെയാണ് പാസ്റ്ററുമായി നേരിട്ട് സംസാരിക്കണമെന്ന് നിർദ്ദേശിച്ചത്.

അതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, ഞാൻ നേരിട്ട് വിഷയത്തിലേക്ക് കടക്കുന്നു.

ചോദ്യം 1: ബൈബിളിന്റെ പ്രാമാണികതയും യഹൂദന്മാരുടെ പങ്കും

മനോജ് മാത്യു:
പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് സഭകൾ ബൈബിളിൽ 66 പുസ്തകങ്ങൾ അംഗീകരിക്കുന്നു. കത്തോലിക്ക സഭകൾ അപ്പോക്രിഫാ പുസ്തകങ്ങളും ഉൾപ്പെടുത്തുന്നു. പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് വിഭാഗം അപ്പോക്രിഫാ പുസ്തകങ്ങൾ ദൈവനിശ്വാസിതമല്ലെന്ന് പഠിപ്പിക്കുന്നു.

എന്നാൽ, ഈ 66 പുസ്തകങ്ങളുടെയും പ്രാചീന കൈയെഴുത്തുപ്രതികൾ യഹൂദന്മാരുടെ കൈകളിലാണ് ലഭിച്ചതെന്ന് സാധാരണ പറയപ്പെടുന്നു. ചാവുകടൽ ചുരുളുകൾ പോലുള്ള പ്രധാന കണ്ടെത്തലുകളും യഹൂദന്മാരുടെ പാരമ്പര്യത്തിൽ നിന്നാണ് ലഭിച്ചത്.

ഇതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ചിലർ ഉന്നയിക്കുന്ന സംശയം ഇതാണ്:
ബൈബിൾ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ ദീർഘകാലം യഹൂദന്മാരുടെ കൈകളിലായിരുന്നതിനാൽ, അവർക്ക് അനുകൂലമായി അതിൽ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തിയിരിക്കാമോ?

ഇത് സംബന്ധിച്ച് പാസ്റ്ററുടെ വിശദീകരണം എന്താണ്?

പാസ്റ്റർ ഷിബു പീഡിയക്കലിന്റെ മറുപടി

പാസ്റ്റർ ഷിബു:
“അവർ” എന്ന് പറയുന്നത് യഹൂദന്മാരെ തന്നെയാണോ?

മനോജ് മാത്യു:
അതെ, യഹൂദന്മാരെയാണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്.

പാസ്റ്റർ ഷിബു:
ഇത് സംബന്ധിച്ച ചില ചരിത്രവിവരങ്ങൾ ആദ്യം മനസ്സിലാക്കണം.

ബൈബിൾ ആദ്യം എഴുതപ്പെട്ടത് എബ്രായ ഭാഷയിലാണ്. എന്നാൽ എബ്രായ ഭാഷയെക്കാൾ പുരാതനമായ ഭാഷ അരാമായ ഭാഷയാണ്. അബ്രഹാം സംസാരിച്ചതും അരാമായ ഭാഷയാണെന്നാണ് ചരിത്രപരമായ ധാരണ. ചിലരുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ ആദിമഭാഷയും അരാമായ ആയിരിക്കാം.

എബ്രായ ഭാഷയ്ക്ക് ആദ്യം ഉണ്ടായ ലിപി ചിത്രലിപി (Hieroglyphic script) സ്വഭാവത്തിലായിരുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന്, “ആലേഫ്” എന്ന അക്ഷരം ഒരു കാളയുടെ രൂപത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരുന്നതായി കാണാം. ഈ ചിത്രലിപി പിന്നീട് ലോപിച്ചു.

പിന്നീട് അരാമായ ലിപിയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി “Ancient Hebrew script” രൂപപ്പെട്ടു. ബാബേൽ പ്രവാസകാലത്ത് (നബൂഖദ്നേസറിന്റെ കാലത്ത്) പഴയ കൈയെഴുത്തുപ്രതികൾ നശിച്ചുവെന്നതാണ് യഹൂദരുടെ ചരിത്രവിവരം.

അതിനുശേഷം എസ്രാ ശാസ്ത്രിയുടെ കാലത്ത് ഗ്രന്ഥങ്ങൾ വീണ്ടും പുനഃരചന ചെയ്യപ്പെട്ടു. “Fourth Ezra” (4 Ezra / 2 Esdras) എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ പറയുന്നതനുസരിച്ച്, ഒരു ദൂതൻ എസ്രാവിന് ഒരു ദിവ്യാനുഭവം നൽകി, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഓർമ്മ ശക്തി വർദ്ധിപ്പിച്ചു; തുടർന്ന് വേഗത്തിൽ എഴുതാൻ കഴിയുന്ന പത്ത് പേർ ചേർന്ന് ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പുനഃരചിച്ചു എന്നാണ് അവിടെ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്.

അതായത്, ഇന്ന് നമ്മൾ കൈവശം വയ്ക്കുന്ന ബൈബിൾ പ്രതികൾ ബാബേൽ പ്രവാസത്തിനു ശേഷം പുനർസംഘടിപ്പിച്ച രൂപമാണെന്ന് യഹൂദ പരമ്പരാഗത ഗ്രന്ഥങ്ങൾ തന്നെ പറയുന്നു. ഒറിജിനൽ ചിത്രലിപി രൂപത്തിലുള്ള കൈയെഴുത്തുകൾ ഇന്ന് ലഭ്യമല്ല.

മനോജ് മാത്യുവിന്റെ തുടർചോദ്യം

മനോജ് മാത്യു:
അപ്പോൾ യഹൂദന്മാർ ബൈബിളിൽ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തിയിരിക്കാമെന്ന് നമുക്ക് വിശ്വസിക്കാമോ?

പാസ്റ്ററുടെ വിശദീകരണം: Redaction

പാസ്റ്റർ ഷിബു:
“Manipulation” എന്ന വാക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്നതിനെക്കാൾ “Redaction” എന്നതാണ് അക്കാദമിക് രീതിയിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന പദം. ബൈബിൾ റിഡാക്ഷൻ (Bible Redaction) നടന്നുവെന്ന് ബൈബിൾ ഗവേഷകർ പറയുന്നു.

ഉദാഹരണത്തിന്, “യഹോവ” എന്ന നാമം.

പുറപ്പാട് 6-ാം അധ്യായത്തിൽ ദൈവം മോശയോട് പറയുന്നു:
“ഞാൻ അബ്രഹാമിനും ഇസ്ഹാക്കിനും യാക്കോബിനും സർവ്വശക്തനായ ദൈവമായി (El Shaddai) പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു; യഹോവ എന്ന നാമത്തിൽ ഞാൻ അറിയപ്പെട്ടിട്ടില്ല.”

എന്നാൽ അതിനു മുമ്പുള്ള ഉദാഹരണമായി ഉത്പത്തി പുസ്തകത്തിൽ അബ്രഹാം “യഹോവ യിരെ” എന്ന പേര് നൽകുന്നതായി കാണാം. ഇത് ഒരു വൈരുദ്ധ്യമായി തോന്നുന്നു.

ഇത്തരം സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഗവേഷകർ പറയുന്നത്, പിന്നീട് ഉണ്ടായ റിഡാക്ഷൻ പ്രവർത്തനങ്ങളിലൂടെ മുൻകാല സംഭവങ്ങളിൽ യഹോവ എന്ന നാമം ചേർത്തിരിക്കാമെന്നാണ്.

അങ്ങനെ പിന്‍വലിച്ച് (retrospectively) മുൻകാല വിവരണങ്ങളിൽ തിരുത്തലുകൾ സംഭവിച്ചിരിക്കാം. അതിനാൽ, ഗ്രന്ഥങ്ങൾ വായിക്കുമ്പോൾ വരികളുടെ ഇടയിലൂടെ അർത്ഥം ഗ്രഹിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

ഒറിജിനൽ ചിത്രലിപി രൂപത്തിലുള്ള പ്രതികൾ ഇന്ന് ലഭ്യമല്ല. അതിനാൽ നമുക്ക് കൈവശമുള്ളത് പുനർസംഘടിത രൂപമാണ്.

ചോദ്യം 2: സ്റ്റീഫൻ ഹോക്കിംഗിന്റെ “There is No God” വാദം

മനോജ് മാത്യുവിന്റെ ചോദ്യം

മനോജ് മാത്യു:
എന്റെ രണ്ടാമത്തെ സംശയം ദൈവത്തിന്റെ അസ്തിത്വത്തെക്കുറിച്ചുള്ളതാണ്. അടുത്ത കാലത്തുവരെ ജീവിച്ചിരുന്ന പ്രശസ്ത ശാസ്ത്രജ്ഞനായ സ്റ്റീഫൻ ഹോക്കിംഗ് തന്റെ “Brief Answers to the Big Questions” എന്ന പുസ്തകത്തിൽ ആദ്യ അധ്യായത്തിന് തന്നെ “There is No God” എന്ന തലക്കെട്ട് നൽകിയിട്ടുണ്ട്.

ബിഗ് ബാങ് സിദ്ധാന്തം, ബ്ലാക്ക് ഹോൾ സിദ്ധാന്തം, പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ഉല്പത്തി തുടങ്ങിയ ശാസ്ത്രീയ ആശയങ്ങളെ ആഴത്തിൽ പഠിച്ച ശേഷമാണ് അദ്ദേഹം ഈ നിലപാട് വ്യക്തമാക്കുന്നത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാദം ഇതാണ്:

• പ്രപഞ്ചം ഒരു അടിസ്ഥാന ഭൗതിക സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ (basic principle) അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്.

• ഗുരുത്വാകർഷണം പോലുള്ള നിയമങ്ങൾ സ്വയം പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

• അതിനാൽ പ്രപഞ്ചത്തെ നിയന്ത്രിക്കാൻ അല്ലെങ്കിൽ പരിപാലിക്കാൻ ദൈവത്തിന്റെ ആവശ്യമില്ല.

എന്നാൽ, അദ്ദേഹം “First Mover” എന്ന ആശയം പരാമർശിക്കുന്നു — അതായത്, ആരംഭത്തിൽ എന്തെങ്കിലും ഒരു ചലനശക്തി ഉണ്ടായിരിക്കാം.

ഇതിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ എന്റെ ചോദ്യം ഇതാണ്:
ദൈവമില്ലാതെ പ്രപഞ്ചം സ്വയം പ്രവർത്തിക്കുമെന്ന വാദത്തോട് നമുക്ക് യോജിക്കാനാകുമോ?
ബൈബിൾ അടിസ്ഥാനത്തിൽ നമുക്ക് എന്ത് മറുപടി നൽകാൻ കഴിയും?

പാസ്റ്റർ ഷിബുവിന്റെ മറുപടി – ഭാഗം 1

“ദൈവം പിതാവാണ്” എന്ന സമീപനം

പാസ്റ്റർ ഷിബു:
ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ വിശ്വാസപ്രമാണം (Creed) ഇങ്ങനെ തുടങ്ങുന്നു:

“സർവ്വശക്തനായ പിതാവായ, ആകാശത്തിന്റെയും ഭൂമിയുടെയും, കാണപ്പെടുന്നതും കാണപ്പെടാത്തതുമായ സകലത്തിന്റെയും സൃഷ്ടാവായ ഏക ദൈവത്തിൽ ഞങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്നു.”

നമ്മൾ ദൈവത്തെ “പിതാവ്” എന്ന നിലയിലാണ് വിശ്വസിക്കുന്നത്.

ഒരു കുഞ്ഞ് ജനിക്കുമ്പോൾ അവന് ഒരു പിതാവ് ആവശ്യമാണ്. എന്നാൽ ആ പിതാവുമായി ബന്ധം പുലർത്തണമോ വേണ്ടയോ എന്നത് കുട്ടിയുടെ വ്യക്തിപരമായ തിരഞ്ഞെടുപ്പായിരിക്കും.

ചിലർ പിതാവിനെ സ്നേഹിക്കുകയും അവന്റെ വാക്ക് കേൾക്കുകയും ബന്ധം പുലർത്തുകയും ചെയ്യും.
ചിലർ അകന്നു പോകും. എന്നിരുന്നാലും പിതാവിന്റെ അസ്തിത്വം അതുകൊണ്ട് ഇല്ലാതാവുന്നില്ല.

അതുപോലെ, ദൈവത്തെ അംഗീകരിക്കണമോ വേണ്ടയോ എന്നത് വ്യക്തിപരമായ തീരുമാനമാണ്.
“ആവശ്യമില്ല” എന്ന് ഒരാൾ പറയാം; എന്നാൽ അതുകൊണ്ട് ദൈവം ഇല്ലാതാവുന്നില്ല.

മനോജ് മാത്യുവിന്റെ വിശദീകരണ അഭ്യർത്ഥന

മനോജ് മാത്യു:
എന്റെ ചോദ്യം കൂടുതൽ ശാസ്ത്രീയ പശ്ചാത്തലത്തിലുള്ളതാണ്. ഹോക്കിംഗ് പറയുന്നത്:

• പ്രപഞ്ചം ദൈവം സൃഷ്ടിച്ചതല്ല.

• ഭൗതിക നിയമങ്ങൾ കൊണ്ടാണ് എല്ലാം രൂപപ്പെട്ടത്.

• അതിനാൽ ദൈവം ഇല്ല.

ഈ വാദത്തിന് നമുക്ക് ബൈബിളിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ എന്ത് മറുപടി നൽകാം?

പാസ്റ്റർ ഷിബുവിന്റെ മറുപടി – ഭാഗം 2

ഭൗതികവാദത്തിന്റെ പരിമിതികൾ

പാസ്റ്റർ ഷിബു:
നാസ്തികതയോ ഭൗതികവാദമോ ദൈവത്തെ നിരാകരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ അവർക്കു നേരിടേണ്ടി വരുന്ന ചില അടിസ്ഥാന പ്രശ്നങ്ങളുണ്ട്.

1. സിംഗുലാരിറ്റി പ്രശ്നം (Big Bang & Singularity)

ബിഗ് ബാങ് സിദ്ധാന്തം പ്രകാരം പ്രപഞ്ചം “സിംഗുലാരിറ്റി” എന്ന അവസ്ഥയിൽ നിന്ന് ആരംഭിച്ചു എന്ന് പറയുന്നു. എന്നാൽ:

• ആ സിംഗുലാരിറ്റി എന്താണ്?

• അത് എങ്ങനെ ഉണ്ടായി?

• അതിനു മുമ്പ് എന്ത് ഉണ്ടായിരുന്നു?

ഇതിനു വ്യക്തമായ ശാസ്ത്രീയ നിർവചനമില്ല.

2. ജീവന്റെ ഉത്ഭവം (Abiogenesis)

ജീവനില്ലാത്ത വസ്തുവിൽ നിന്ന് ജീവൻ എങ്ങനെ ഉണ്ടായി?

ഇത് “Abiogenesis” എന്നാണ് പറയുന്നത്.
എന്നാൽ ഇന്നുവരെ:

• അചേതന വസ്തുക്കളിൽ നിന്ന് ഒരു പുതിയ ജീവനെ ശാസ്ത്രം സൃഷ്ടിച്ചിട്ടില്ല.

• നിലവിലുള്ള ജീവനെ മാറ്റം വരുത്താനും കൈകാര്യം ചെയ്യാനും സാധിച്ചിട്ടുണ്ട്.

• എന്നാൽ “non-life → life” എന്ന മാറ്റം തെളിയിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല.

ഇത് ഒരു വലിയ വെല്ലുവിളിയാണ്.

3. ക്രമവും ക്രമരാഹിത്യവും (Order vs Disorder)

സ്വാഭാവിക പ്രവണത (natural tendency) ക്രമത്തിൽ നിന്ന് ക്രമരാഹിത്യത്തിലേക്കാണ് (entropy).

ഒരു ഉദാഹരണം നോക്കാം:

• ഒരു വീട് ക്രമമായി സജ്ജീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.

• രണ്ട് മാസം ആരും നോക്കാതിരുന്നാൽ, അത് ക്രമരാഹിത്യത്തിലാകും.

• എന്നാൽ ഒരു ക്രമരഹിത വീടിനെ സ്വാഭാവികമായി ക്രമത്തിലാകുന്നത് നാം കാണുന്നില്ല.

അതായത്:

ക്രമത്തിൽ നിന്ന് ക്രമരാഹിത്യം സ്വാഭാവികമാണ്.
എന്നാൽ ക്രമരാഹിത്യത്തിൽ നിന്ന് ക്രമം ഉണ്ടാകാൻ ബാഹ്യബുദ്ധിയുടെ ഇടപെടൽ (external intelligent intervention) ആവശ്യമാണ്.

ഒരു ദിവസം നിങ്ങൾ വീട്ടിൽ നിന്നിറങ്ങുമ്പോൾ എല്ലാം അലങ്കോലമായിരിക്കുന്നു. തിരിച്ചു വന്നപ്പോൾ:

• പുസ്തകങ്ങൾ അടുക്കിയിരിക്കുന്നു

• പാത്രങ്ങൾ കഴുകിയിരിക്കുന്നു

• വസ്ത്രങ്ങൾ മടക്കി വച്ചിരിക്കുന്നു

അപ്പോൾ നിങ്ങൾ ചോദിക്കും:
“ഇത് ആരാണ് ചെയ്തത്?”

“സ്വാഭാവികമായി സംഭവിച്ചു” എന്ന് ആരെങ്കിലും പറഞ്ഞാൽ നിങ്ങൾ സമ്മതിക്കില്ല.

അതുപോലെ, പ്രപഞ്ചത്തിലെ സങ്കീർണ്ണ ക്രമം സ്വയം രൂപപ്പെട്ടു എന്ന വാദം ചോദ്യങ്ങൾ ഉയർത്തുന്നു.

മനോജ് മാത്യു:
പാസ്റ്റർ നൽകിയ വിശദീകരണം വളരെ സ്വീകരിക്കാവുന്നതാണ്. ശാസ്ത്രീയ വാദങ്ങളുടെ പരിധിയും വിശ്വാസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനവും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞു.

1) പരിണാമ സിദ്ധാന്തം ഇന്നും പിന്തുടരപ്പെടുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്?

മനോജ് മാത്യു:
സ്റ്റീഫൻ ഹോക്കിം പറഞ്ഞ രീതിയിൽ “ദൈവമില്ല” എന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ സാധ്യമല്ലെന്ന് പാസ്റ്ററുടെ മറുപടിയിൽ നിന്ന് മനസ്സിലായി. ഇനി അതുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി മറ്റൊരു ചോദ്യം:

ചാൾസ് ഡാർവിൻ പരിണാമ സിദ്ധാന്തം അവതരിപ്പിച്ചപ്പോൾ തന്നെ “missing link” പോലുള്ള പൊരുത്തക്കേടുകൾ ഉള്ളതായി വിമർശനം ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. പ്രൊഫസർ ഇനോക്കിനെ പോലുള്ളവരും Evolution or Creation പോലുള്ള പുസ്തകങ്ങളിലൂടെ അത് ഖണ്ഡിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്.

എങ്കിലും ഇന്നും പലരും—വിദ്യാഭ്യാസമുള്ളവരും ബോധമുള്ളവരും പോലും—പരിണാമ സിദ്ധാന്തത്തെ ശക്തമായി പിന്തുടരുന്നു. അതിന്റെ ദൗർബല്യങ്ങൾ അറിയാമായിട്ടും എന്തുകൊണ്ട് അത്രത്തോളം ആളുകൾ അതിലേക്കാകർഷിക്കപ്പെടുന്നു?

2) പാസ്റ്ററുടെ മറുപടി – “ദൈവം” vs “സംഘടിതമതം”

(മതാനുഭവങ്ങളുടെ പ്രതികരണം / Alternate escape narrative)

പാസ്റ്റർ ഷിബു:
ഇത് പലപ്പോഴും “ശാസ്ത്രത്തിന്റെ ശക്തി” കൊണ്ടല്ല; മറിച്ച് “സംഘടിതമതങ്ങളോടുള്ള പ്രതിഷേധം” കൊണ്ടാണ്.

മനുഷ്യർ മതത്തിന്റെ പേരിൽ അനുഭവിച്ച ക്രൂരതകളും ശോഷണങ്ങളും പലർക്കും വലിയ മുറിവുകളാണ്. ആ ദുരനുഭവങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ മനുഷ്യന് “എങ്ങനെയും മോചനം” വേണമെന്നൊരു പ്രവണത ഉണ്ടാകും. ജയിലിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ആളിനെ പോലെ—“മാർഗം എന്തായാലും രക്ഷപ്പെടണം” എന്നൊരു മനോഭാവം.

അതിനാൽ, “ദൈവത്തെ” നിരാകരിക്കുന്നതിന്റെ പിന്നിൽ പലപ്പോഴും “മതസ്ഥാപനങ്ങളോട്” ഉള്ള വിരോധമാണ്.

ഇവിടെ ഒരു പ്രധാന വ്യത്യാസം മനസ്സിലാക്കണം:

• ദൈവാന്വേഷണം / ദൈവവിശ്വാസം = Spirituality

• സംഘടിത മതസ്ഥാപനങ്ങളിലെ നിയന്ത്രണം = Religiosity

കത്തോലിക്ക സഭയുടെ ചരിത്രത്തിലെ ചില ക്രൂരതകളോടുള്ള പ്രതികരണമായിട്ടാണ് യൂറോപ്പിൽ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസം ശക്തമായത്. അതിൽ നിന്ന് ചില ഘട്ടങ്ങളിൽ മുന്നോട്ടുപോയപ്പോൾ നാസ്തികതയും വളർന്നു. അതായത് ചില ഘട്ടങ്ങളിൽ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസവും നാസ്തികതയും കത്തോലിക്കതയുടെ “പ്രതികരണ-പുത്രിമാർ” പോലെയായി.

ഇന്ത്യയിലെ ബ്രാഹ്മണ മതാധിപത്യവും സംഘടിതമതത്തിന്റെ മറ്റൊരു മാതൃകയാണ്—കോടിക്കണക്കിന് ജനങ്ങൾക്ക് ദുരിതം സമ്മാനിച്ച ചരിത്രം നമ്മൾ അറിയുന്നുണ്ട്.

അതിനാൽ, “പരിണാമവാദം” പോലുള്ള കാര്യങ്ങൾ പലർക്കും “മതത്തിൽ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുമാറാനുള്ള ഒരു ബദൽ ആശയം” (alternate escape route) ആയി തോന്നുന്നുണ്ട്.

3) (ചർച്ചയിലെ വഴിതിരിവ്) മതങ്ങളുടെ ഫലപ്രാപ്തിയെക്കുറിച്ചുള്ള താരതമ്യം

(പൊതു അഭിപ്രായമായി ഉയർന്ന വാചകങ്ങൾ)

പാസ്റ്റർ ഷിബു:
പലപ്പോഴും ആളുകൾ മതത്തിന്റെ “സ്ഥാപനപരമായ ജീവിതം” നോക്കിയാണ് മതത്തെ വിലയിരുത്തുന്നത്. ഉദാഹരണത്തിന്, യേശുക്രിസ്തു പഠിപ്പിച്ച പോലെ ജീവിക്കുന്നവർ കുറവാണെന്നും, അതേസമയം ചില മതങ്ങളിൽ നേതാവ് പറഞ്ഞ രീതിയിൽ ജീവിക്കുന്ന അനുയായികൾ കൂടുതലാണെന്നും ചിലർ വാദിക്കും.

മനോജ് മാത്യു:
ശരി, അത് ഇവിടെ അവസാനിപ്പിക്കാം.

4) മനോജ് മാത്യുവിന്റെ അടുത്ത ചോദ്യം

ഉല്പത്തി പുസ്തകത്തിലെ സൃഷ്ടിവിവരണം, Hebrew വാക്കുകൾ, “വെളിച്ചം” തുടങ്ങിയ കൺഫ്യൂഷനുകൾ

മനോജ് മാത്യു:
എന്റെ അടുത്ത ചോദ്യം ഉല്പത്തി പുസ്തകത്തിലെ സൃഷ്ടിവിവരണത്തെക്കുറിച്ചാണ്.

ഉല്പത്തി ഒന്നാം അധ്യായം “ആദിയിൽ ദൈവം ആകാശവും ഭൂമിയും സൃഷ്ടിച്ചു” എന്ന് തുടങ്ങി സൃഷ്ടിയെ വിശദീകരിക്കുന്നു. അവിടെ ചില ഹീബ്രു പദങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നതായും അവയ്ക്ക് വ്യത്യസ്ത അർത്ഥങ്ങളുണ്ടെന്നും പഠിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു—ഉദാഹരണത്തിന് “ബാറാ”, “ആസാ”, “യാത്സർ” പോലുള്ള പദങ്ങൾ.

• “ബാറാ” = ശൂന്യതയിൽ നിന്ന് സൃഷ്ടിക്കൽ (create out of nothing)

• “ആസാ / യാത്സർ” = ഉണ്ടായിരിക്കുന്ന വസ്തുവിൽ നിന്ന് രൂപപ്പെടുത്തൽ (create out of something / form)

ഇതൊക്കെ കാരണം സാധാരണ വിശ്വാസികൾക്ക് പല കൺഫ്യൂഷനുകളും ഉണ്ടാകുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന്:

• “വെളിച്ചം ഉണ്ടാകട്ടെ” എന്ന് ആദ്യ ദിവസം പറയുന്നു.

• എന്നാൽ സൂര്യനും ചന്ദ്രനും നാലാം ദിവസമാണ് സൃഷ്ടിക്കുന്നത്.

• പിന്നെ ആദ്യദിവസത്തെ വെളിച്ചം എവിടെ നിന്നാണ്?

ഇങ്ങനെ പൊതുജനങ്ങൾക്ക് മനസ്സിലാകുന്ന രീതിയിൽ സൃഷ്ടിവിവരണം എങ്ങനെ വിശദീകരിക്കണം?

5) പാസ്റ്ററുടെ മറുപടി – “സൃഷ്ടിവിവരണം ശാസ്ത്രഗ്രന്ഥമല്ല; തത്ത്വചിന്താ വിവരണമാണ്”

പാസ്റ്റർ ഷിബു:
ഇവിടെയാണ് പ്രധാന കാര്യം:
ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസം (religion) ശാസ്ത്രവിഷയം (science) അല്ല; അത് തത്ത്വചിന്താ വിഷയമാണ് (philosophical subject).

ബൈബിൾ ഒരു “സയന്റിഫിക് ടെക്സ്റ്റ്ബുക്ക്” ആയി വായിക്കാൻ ശ്രമിച്ചതാണ് പല പ്രശ്നങ്ങളും സൃഷ്ടിക്കുന്നത്. ഇത് ഒരു തത്ത്വചിന്താ/ദൈവശാസ്ത്രപരമായ വിവരണമായി വായിച്ചാൽ നിരവധി കൺഫ്യൂഷനുകൾ മാറും.

“സൃഷ്ടിച്ചു” എന്ന് പറയുമ്പോൾ അതിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം “എത്ര ഡിഗ്രി ചൂടായിരുന്നു?”, “കൃത്യമായ രാസപ്രക്രിയ എന്തായിരുന്നു?” തുടങ്ങിയ scientific questions പരിഹരിക്കലല്ല; മറിച്ച് അർത്ഥം, ഉറവിടം, ബന്ധം, ജീവന്റെ സോഴ്സ് തുടങ്ങിയ philosophical/theological questions വ്യക്തമാക്കലാണ്.

6) പാസ്റ്റർ നൽകിയ തത്ത്വചിന്താ വ്യാഖ്യാനം

(Creation Narrative = Source & Dependence theology)

പാസ്റ്റർ ഷിബു:
സൃഷ്ടിവിവരണത്തിൽ ഒരു ശ്രദ്ധേയമായ തത്ത്വചിന്താ “പാറ്റേൺ” കാണാം:

• ദൈവം ജലത്തോട് കല്പിച്ചു: “ജലത്തിൽ ജീവികൾ ഉണ്ടാകട്ടെ” → മത്സ്യങ്ങൾ

  • മത്സ്യങ്ങളുടെ “source” = വെള്ളം

  • വെള്ളം ഇല്ലെങ്കിൽ മത്സ്യം ജീവിക്കില്ല

• ദൈവം മണ്ണിനോട് കല്പിച്ചു: “മണ്ണിൽ നിന്ന് സസ്യങ്ങൾ മുളക്കട്ടെ” → ചെടികളും വൃക്ഷങ്ങളും

  • സസ്യങ്ങളുടെ “source” = മണ്ണ്

  • മണ്ണിൽ നിന്ന് വേർപെടുത്തിയാൽ ചെടി ചത്തുപോകും

• ദൈവം വായുവിൽ ജീവികൾ പറക്കട്ടെ എന്ന് കല്പിച്ചു → പക്ഷികൾ

  • പക്ഷികളുടെ “source” = വായു/ആകാശം (അവയുടെ ആവാസം)

  • വായുവിൽ നിന്ന് മാറ്റിയാൽ പക്ഷി ജീവിക്കില്ല

എന്നാൽ മനുഷ്യനെ സൃഷ്ടിക്കുമ്പോൾ ദൈവം ജലത്തോടോ മണ്ണിനോടോ വായുവിനോടോ കല്പിച്ചില്ല.
മനുഷ്യനെക്കുറിച്ച് ദൈവം പറയുന്നു:

“നമുക്ക് നമ്മുടെ സാദൃശ്യത്തിൽ മനുഷ്യനെ ഉണ്ടാക്കാം.”

ഇത് ഒരു സൂചനയാണ്:
മനുഷ്യന്റെ “source” ജലം/മണ്ണ്/വായു അല്ല—ദൈവം തന്നെയാണ്.

അതിനാൽ തത്ത്വചിന്താ അർത്ഥത്തിൽ:

• മത്സ്യം വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് അകന്നാൽ മരിക്കുന്നു

• ചെടി മണ്ണിൽ നിന്ന് അകന്നാൽ മരിക്കുന്നു

• പക്ഷി വായുവിൽ നിന്ന് അകന്നാൽ മരിക്കുന്നു

• മനുഷ്യൻ ദൈവത്തിൽ നിന്ന് അകന്നാൽ (God-source നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ) ആത്മീയമായി മരിക്കുന്നു

ഇതാണ് ഉല്പത്തി സൃഷ്ടിവിവരണത്തിന്റെ ദൈവശാസ്ത്രപരമായ സൗന്ദര്യം.

മനോജ് മാത്യു:
പാസ്റ്റർ, വളരെ നന്ദി. സൃഷ്ടിവിവരണം ശാസ്ത്രപരമായി അല്ല, തത്ത്വചിന്താപരമായി വായിക്കേണ്ടതാണെന്ന വിശദീകരണം വളരെ വ്യക്തമായി.

ചോദ്യം 5: “മൂലഭാഷയിൽ ഇങ്ങനെ” എന്ന പ്രസംഗങ്ങൾ—ഇത് ബൈബിളിന്റെ വിശ്വാസ്യതയെ ദുര്‍ബലപ്പെടുത്തുന്നുണ്ടോ?

മനോജ് മാത്യുവിന്റെ ചോദ്യം

മനോജ് മാത്യു:
ഒരു ബന്ധിപ്പിച്ച സംശയം കൂടി ഉണ്ട്.

ഇപ്പോൾ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് സഭകളിലും പെന്തക്കോസ്ത് സഭകളിലും പാസ്റ്റർമാരും ബൈബിൾ ക്ലാസ്സുകളും കൺവെൻഷൻ പ്രസംഗകരും “മൂലഭാഷയിൽ ഇങ്ങനെ ആണ്” എന്നു പറഞ്ഞ് ഗ്രീക്ക്, ഹീബ്രു, അരാമായ ഭാഷകളെ വളരെ അധികം ഊന്നിപ്പറയാറുണ്ട്.

ഞാൻ തന്നെ മുമ്പ് പറഞ്ഞ “ബാറാ, ആസാ, യാത്സർ” പോലുള്ള പദങ്ങൾ ഹീബ്രുവിൽ നിന്നുള്ളവയാണ്. എന്നാൽ പല പ്രസംഗങ്ങളിലും ഒരു ധ്വനി ഉണ്ടാകുന്നുണ്ട്:

• “നിങ്ങൾ വായിക്കുന്ന മലയാള/തമിഴ്/കന്നഡ/തെലുങ്ക് ബൈബിൾ അർത്ഥത്തിൽ ശരിയായിട്ടില്ല”

• “മൂലഭാഷയിലെ അർത്ഥം വേറെയാണ്”

അപ്പോൾ, വിദ്യാഭ്യാസം കുറവുള്ള സാധാരണ വിശ്വാസികൾ അവരുടെ കൈവശമുള്ള ബൈബിൾ വായിച്ചും വിശ്വസിച്ചും കഴിഞ്ഞുപോകുമ്പോൾ, “അവർ ശരിയായ അർത്ഥം പിടിച്ചില്ല” എന്നൊരു സൂചന വരുന്നതല്ലേ?

അതായത്, “മൂലഭാഷ” മാത്രം അത്യാവശ്യമെന്ന രീതിയിൽ പ്രസംഗിക്കുമ്പോൾ, നമ്മുടെ കൈവശമുള്ള പരിഭാഷാ ബൈബിളുകളുടെ ഉള്ളടക്കം വിശ്വാസ്യത നഷ്ടപ്പെടുന്ന പോലെ തോന്നുന്നില്ലേ? ഈ വിഷയത്തിൽ പാസ്റ്ററുടെ അഭിപ്രായം എന്താണ്?

പാസ്റ്റർ ഷിബുവിന്റെ മറുപടി

1) “വേർഷൻ” വ്യത്യാസം അടിസ്ഥാനത്തെ മാറ്റുന്നില്ല

പാസ്റ്റർ ഷിബു:
ഇംഗ്ലീഷിൽ മാത്രം ഇന്ന് 500-ലധികം ബൈബിൾ വേർഷനുകൾ ഉണ്ട്. ചിലപ്പോൾ ഒരു വരിയിലെ ചെറിയ വ്യത്യാസം കൊണ്ടു തന്നെ പുതിയ വേർഷൻ ഉണ്ടാകുന്നു.

പക്ഷേ, അടിസ്ഥാനപരമായി ഇതിലൊന്നിലും വലിയ വ്യത്യാസമില്ല.

ചിലർ എന്നോട് ചോദിക്കും:
“ഏത് വേർഷനാണ് നല്ലത്?”

കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് കൊടുക്കാനാണെങ്കിൽ പോലും ഞാൻ പറയും:
“ഏത് വേർഷൻ എടുത്താലും പ്രശ്നമില്ല; ബൈബിൾ അതേ സന്ദേശമാണ് പറയുന്നത്.”

ഞാൻ നൂറുകണക്കിന് വേർഷനുകൾ വായിച്ചിട്ടുണ്ട്. അടിസ്ഥാന പ്രമേയം (core message) മാറുന്നില്ല.

2) മൂലഭാഷ ഉപകാരപ്പെടുന്നത് “ക്ലാരിറ്റി”യ്ക്കാണ്; “അത്യാവശ്യ”മല്ല

പാസ്റ്റർ ഷിബു:
ഞാൻ തന്നെ പ്രസംഗങ്ങളിൽ ചിലപ്പോൾ ഗ്രീക്ക് പദങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കും. Bible Hub പോലുള്ള സൈറ്റുകളിൽ പോയി interlinear നോക്കുന്നതും ഞാൻ ആളുകൾക്ക് പറഞ്ഞുകൊടുക്കാറുണ്ട്.

എന്നാൽ അതിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം:

• കൂടുതൽ വ്യക്തത (better understanding)

• കൂടുതൽ ക്ലാരിറ്റി

• പ്രസംഗത്തിൽ ഒരു ഭാഗം കൂടുതൽ കൃത്യമായി വിശദീകരിക്കൽ

ഇത്രയേയുള്ളു.
ഫണ്ടമെന്റലായി (fundamentally) ഇതുകൊണ്ട് വിശ്വാസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം മാറുന്നില്ല.

3) ബൈബിളിന്റെ “ക്രക്സ്” എല്ലായിടത്തും ഒരുപോലെ

പാസ്റ്റർ ഷിബു:
ബൈബിളിന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ കേന്ദ്രം ഇതാണ്:

• യേശുക്രിസ്തു ജനിച്ചു

• യേശു പരസ്യമായി ശുശ്രൂഷ ചെയ്തു (അത്ഭുതങ്ങളും അടയാളങ്ങളും)

• യേശു അറസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെട്ടു

• യേശു കുരിശിക്കപ്പെട്ടു

• യേശു ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു

ഇതാണ് ക്രക്സ് (core).
ഇതിൽ മലയാളം വായിച്ചാലും, തമിഴ് വായിച്ചാലും, ഇംഗ്ലീഷ് വായിച്ചാലും വ്യത്യാസമില്ല.

4) ഉദാഹരണം: “ട്രെയിൻ യാത്ര” പോലെ

പാസ്റ്റർ ഷിബു:
ഇത് ട്രെയിനിൽ യാത്ര ചെയ്യുന്നതുപോലെ ആണ്.

ട്രെയിനിൽ:

• സാധാരണ ക്ലാസ്സിൽ ഇരുന്നാലും

• ഫസ്റ്റ് ക്ലാസ്സിൽ ഇരുന്നാലും

• വിരി വിരിച്ചിരുന്നാലും

ഡെസ്റ്റിനേഷൻ (ലക്ഷ്യം) അതേ തന്നെയാണ്.
ട്രെയിൻ പോകുന്നത് ഒരേ സ്ഥലത്തേക്കാണ്.

അതുപോലെ ബൈബിളിന്റെ വേർഷനുകളും.

പല വേർഷനുകളും—ട്രെയിൻ ഒന്ന്, യാത്ര ചെയ്യാനുള്ള “സൗകര്യം” മാത്രം വ്യത്യസ്തം.

5) സാധാരണ വിശ്വാസിക്ക് മൂലഭാഷ അനിവാര്യമല്ല

പാസ്റ്റർ ഷിബു:
ഒരു സാധാരണ വിശ്വാസിക്ക് ഗ്രീക്കും ഹീബ്രുവും പഠിക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ല.

അവൻ വിശ്വസിക്കേണ്ടത് ഇത്രയേ ഉള്ളൂ:

• യേശു ജനിച്ചു

• യേശു മരിച്ചു

• യേശു ഉയർന്നു

• യേശു आरोണം ചെയ്തു (സ്വർഗ്ഗാരോഹണം)

മൂലഭാഷയിലെ പഠനം ബൈബിൾ പഠനത്തിനും, ആഴമുള്ള ധ്യാനത്തിനും, കൂടുതൽ കൃത്യമായ പ്രസംഗത്തിനും ഉപകാരപ്പെടും.
പക്ഷേ അത് എസ്സൻഷ്യൽ (essential) അല്ല.

ചോദ്യം 6: പഴയ നിയമവും പുതിയ നിയമവും – തിരഞ്ഞെടുക്കി സ്വീകരിക്കൽ ശരിയാണോ?

മനോജ് മാത്യുവിന്റെ ചോദ്യം

മനോജ് മാത്യു:
ബൈബിൾ പഴയ നിയമം (Old Testament)യും പുതിയ നിയമം (New Testament)യും ആയി വിഭജിച്ചിരിക്കുന്നു.

പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് വിശ്വാസികളിലും പെന്തക്കോസ്ത് സഭകളിലും ഒരു പ്രവണത കാണുന്നുണ്ട്: പഴയ നിയമത്തിൽ നിന്നുള്ള ചില ഭാഗങ്ങൾ മാത്രം എടുത്ത് പ്രയോഗിക്കുന്നത്. ഉദാഹരണത്തിന്:

• ദശാംശം സംബന്ധിച്ച് പ്രസംഗിക്കുമ്പോൾ പഴയ നിയമ വചനങ്ങൾ ഊന്നിപ്പറയുന്നു.

• എന്നാൽ യാഗങ്ങൾ, പുരോഹിത സംവിധാനം, മറ്റ് ന്യായപ്രമാണ ചട്ടങ്ങൾ എന്നിവ വരുമ്പോൾ “അത് പഴയ നിയമകാലത്തെ കാര്യമാണ്” എന്ന് പറഞ്ഞ് അവഗണിക്കുന്നു.

അതേസമയം എല്ലാ ആരാധനകളിലും സങ്കീർത്തനങ്ങൾ വായിക്കുന്നു—അത് പഴയ നിയമത്തിലാണ്.

അപ്പോൾ, ആവശ്യമായ ഭാഗങ്ങൾ മാത്രം എടുത്ത് ബാക്കിയുള്ള പഴയ നിയമത്തെ അപ്രസക്തമാക്കുന്ന സമീപനം ശരിയാണോ?
പഴയ നിയമം പൂർണമായി അംഗീകരിക്കണോ, അല്ലെങ്കിൽ അത് ക്രിസ്ത്യാനിക്ക് പ്രസക്തമല്ലേ?

പാസ്റ്റർ ഷിബുവിന്റെ മറുപടി

1) “ന്യായപ്രമാണത്തിന് മരിച്ചവർ” – പൗലോസിന്റെ ഉപമ

പാസ്റ്റർ ഷിബു:
ഒരു ക്രിസ്ത്യാനി ന്യായപ്രമാണത്തിന് (Law) മരിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് പൗലോസ് പറയുന്നു. ന്യായപ്രമാണത്തെ “മുൻ ഭർത്താവ്” എന്ന ഉപമയിൽ അദ്ദേഹം അവതരിപ്പിക്കുന്നു.

മരിച്ച ഒരാളോടുള്ള നമ്മുടെ സമീപനം എന്താണ്?

• നാം അവനെ ബഹുമാനിക്കും.

• അനുസ്മരിക്കും.

• എന്നാൽ ജീവിതത്തിലെ പ്രവർത്തനപരമായ കാര്യങ്ങളിൽ അവനെ ഉൾപ്പെടുത്തുകയില്ല.

അങ്ങനെ തന്നെയാണ് പഴയ നിയമ ന്യായപ്രമാണത്തോടുള്ള ക്രിസ്ത്യാനിയുടെ സമീപനം.

2) ദശാംശം പോലുള്ള വിഷയങ്ങളിൽ തിരഞ്ഞെടുക്കൽ

പാസ്റ്റർ ഷിബു:
ദശാംശം സംബന്ധിച്ച് ചിലർ പഴയ നിയമ വചനങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു—നിങ്ങൾ പറഞ്ഞത് ശരിയാണ്. എന്നാൽ അതേ പഴയ നിയമത്തിൽ ഉള്ള മറ്റു ചട്ടങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുന്നില്ല.

ഇത് ഭാഗിക ഉപയോഗമാണ് (selective use).

എന്നാൽ യേശുക്രിസ്തു തന്നെ ഇതിനെക്കുറിച്ച് വ്യക്തമായി പറഞ്ഞു:

• “പുതിയ തുണികഷണം പഴയ വസ്ത്രത്തിൽ തുന്നരുത്; രണ്ടും കീറിപ്പോകും.”

• “പുതിയ വീഞ്ഞ് പഴയ തുരുത്തിയിൽ പകരരുത്; തുരുത്തി പൊട്ടിപ്പോകും.”

ഇവ പുതിയ നിയമത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഉപമകളാണ്.

3) “പുതിയ വീഞ്ഞ്” – ക്രിസ്തുവിലെ പുതിയ ഉടമ്പടി

പാസ്റ്റർ ഷിബു:
കാനാവിലെ കല്യാണത്തിൽ യേശു വീഞ്ഞ് ഉണ്ടാക്കിയപ്പോൾ, പഴയ തോൽക്കുടങ്ങളിൽ അല്ല, കൽഭരണികളിലാണ് അത് സൂക്ഷിച്ചത്.

പുതിയ വീഞ്ഞ് ശക്തമാണ്; അതിന് കരുത്തുള്ള പാത്രം വേണം.

ഇത് ഒരു ആത്മീയ സൂചനയാണ്:

• യേശു കൊണ്ടുവന്നത് ഒരു പുതിയ ഉടമ്പടി.

• അത് പഴയ യഹൂദ പാരമ്പര്യ ചട്ടക്കൂടിൽ പൂട്ടിവയ്ക്കാനാകില്ല.

അതുകൊണ്ട് ക്രിസ്ത്യാനിത്വം എന്നത് പഴയ നിയമ ചട്ടങ്ങളെയും ന്യായപ്രമാണങ്ങളെയും ചേർത്ത് പിടിക്കുന്നതല്ല; മറിച്ച് ക്രിസ്തുവിൽ നിന്നുള്ള പുതിയ ജീവിതമാണ്.

4) പഴയ നിയമത്തിന്റെ സ്ഥാനം

പാസ്റ്റർ ഷിബു:
പഴയ നിയമത്തെ നിരാകരിക്കണമെന്നല്ല പറയുന്നത്. എന്നാൽ അതിനെ ക്രിസ്ത്യാനിയുടെ നിയമപുസ്തകമായി ഉപയോഗിക്കരുത്.

പഴയ നിയമം:

• ചരിത്രപരമായ അടിത്തറയാണ്.

• ദൈവത്തിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ പശ്ചാത്തലമാണ്.

• പ്രവചനങ്ങളുടെ ഉറവിടമാണ്.

എന്നാൽ പുതിയ നിയമ വിശ്വാസിക്ക് നിയമപരമായ ബദ്ധത അതിൽ നിന്ന് എടുക്കാനില്ല.

5) സമാപനം

പാസ്റ്റർ ഷിബു:
പുതിയ തുണിയും പഴയ തുണിയും, പുതിയ വീഞ്ഞും പഴയ തുരുത്തിയും എന്ന ഉപമകൾ ഈ വിഷയത്തിൽ വളരെ വ്യക്തമാണ്. അതിനപ്പുറം കൂടുതൽ വിശദീകരണം ആവശ്യമില്ല.

മനോജ് മാത്യു:
നന്ദി പാസ്റ്റർ. വിശദീകരണം വ്യക്തമായി.

ചോദ്യം 7: പഴയ നിയമം പൂർണമായും ഉപേക്ഷിക്കണമോ? അതിന്റെ ഇന്നത്തെ പ്രസക്തി എന്ത്?

മനോജ് മാത്യുവിന്റെ ചോദ്യം

മനോജ് മാത്യു:
പാസ്റ്റർ പറഞ്ഞതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഒരു വ്യക്തത വേണമെന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

പഴയ നിയമത്തിൽ ഏകദേശം 613 കല്പനകൾ ഉണ്ടെന്ന് പറയുന്നു. അവയിൽ:

• ചെയ്യേണ്ടതായ കല്പനകൾ (Do’s)

• ചെയ്യരുതാത്ത കല്പനകൾ (Don’ts)

• സെറിമോണിയൽ നിയമങ്ങൾ

• സിവിൽ നിയമങ്ങൾ

• ശുദ്ധീകരണ നിയമങ്ങൾ (Sanitation laws)

ഇവയൊക്കെയും ഇന്നത്തെ ലോകത്ത് നിയമപരമായി പ്രയോഗിക്കുന്നില്ല. ഇന്ത്യയിൽ ഭരണഘടനയും, അമേരിക്കയിൽ കോൺസ്റ്റിറ്റ്യൂഷനും നിയമസംവിധാനമാണ്. യഹൂദരുടെ സ്വന്തം രാജ്യമായ ഇസ്രായേലിലും മുഴുവൻ മോശയുടെ ന്യായപ്രമാണം പ്രയോഗിക്കുന്നില്ല.

അപ്പോൾ:

• പഴയ നിയമം നമുക്ക് ഇപ്പോൾ എന്ത് പ്രയോജനം?

• അത് പൂർണമായി ഉപേക്ഷിക്കണമോ?

• അതിലെ പ്രവചനങ്ങൾക്കും വാഗ്ദാനങ്ങൾക്കും ഇന്നത്തെ വിശ്വാസിക്ക് പ്രസക്തിയുണ്ടോ?

പാസ്റ്റർ ഷിബുവിന്റെ മറുപടി

1) മോശയുടെ ന്യായപ്രമാണവും ആധുനിക നിയമങ്ങളും

പാസ്റ്റർ ഷിബു:
പഴയ നിയമത്തിലെ 613 കല്പനകൾ—സെറിമോണിയൽ, സിവിൽ, ശുദ്ധീകരണ നിയമങ്ങൾ—ഇന്നത്തെ ലോകത്ത് എവിടെയും പ്രയോഗിക്കുന്നില്ല. ആധുനിക രാഷ്ട്രങ്ങൾക്ക് സ്വന്തം ഭരണഘടനകളും നിയമനിർമ്മാണ സഭകളും ഉണ്ട്.

ക്രിസ്ത്യാനിത്വം ഒരു പുരോഗമനാത്മകവും (progressive), ചലനാത്മകവുമായ (dynamic) വിശ്വാസമാണ്. കാലത്തിനൊപ്പം മനുഷ്യസമൂഹം മുന്നേറുമ്പോൾ, പരിശുദ്ധാത്മാവും സഭയോടൊപ്പം പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

യേശുക്രിസ്തു പറഞ്ഞത്:

“മറ്റൊരു സഹായകനെ ഞാൻ അയക്കും; അവൻ നിങ്ങളോടുകൂടെ ഇരിക്കും.”

അദ്ദേഹം ഒരു “പുസ്തകം പിടിച്ചിരിക്കുക” എന്ന് പറഞ്ഞില്ല; മറിച്ച് ആത്മാവിന്റെ നേതൃത്വം വാഗ്ദാനം ചെയ്തു.

2) “പഴയ നിയമം ഇനി പൂർത്തീകരിക്കാനുള്ള പ്രവചനമുണ്ടോ?”

പാസ്റ്റർ ഷിബു:
പഴയ നിയമത്തിലെ പ്രവചനങ്ങൾ അതത് കാലഘട്ടത്തിലും അതത് ജനതയോടുമാണ് ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്നത്. അവയ്ക്ക് ഒരു പ്രത്യേക:

• ഓഡിയൻസ് (Audience)

• കോൺടെക്സ്റ്റ് (Context)

• ചരിത്രപരമായ സാഹചര്യം

ഉണ്ടായിരുന്നു.

അവയിലെ പല പ്രവചനങ്ങളും അതേ കാലഘട്ടത്തിൽ തന്നെ നിറവേറ്റപ്പെട്ടു.

ഇന്ന് ഒരു പഴയ നിയമ വാക്യം എടുത്ത്:

“ഇത് നിനക്കുള്ള വാഗ്ദാനമാണ്”

എന്ന് പറയുമ്പോൾ, അതിന്റെ കോൺടെക്സ്റ്റ് മനസ്സിലാക്കണം.

3) ഉദാഹരണം: വ്യക്തിഗത വാഗ്ദാനവും പ്രവചനവചനവും

പാസ്റ്റർ ഷിബു:
ഒരു ഉപമ പറഞ്ഞാൽ:

ഞാൻ എന്റെ ഭാര്യക്ക് ഒരു കത്ത് എഴുതുന്നു:
“അടുത്ത മാസം 15-ാം തീയതി ഞാൻ വരുമ്പോൾ രണ്ട് ലക്ഷം രൂപ കൊണ്ടുവരാം.”

ഇത് എന്റെ ഭാര്യയ്ക്കുള്ള വാഗ്ദാനമാണ്.

അതേ കത്ത് മറ്റൊരാൾ എടുത്ത് വായിച്ചിട്ട്:
“അടുത്ത മാസം 15-ന് എനിക്ക് രണ്ട് ലക്ഷം കിട്ടും”

എന്ന് വിശ്വസിച്ചാൽ അത് ശരിയല്ല.

അതുപോലെ:

• യശയ്യാവ് ഒരു പ്രത്യേക ജനതയോട്, പ്രത്യേക സാഹചര്യത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ സന്ദേശം അറിയിച്ചു.

• ആ വചനം ആ കോൺടെക്സ്റ്റിൽ നിറവേറ്റപ്പെട്ടു.

അതേ വചനം എടുത്ത് ഇന്ന് മറ്റൊരാൾക്ക് “ഇത് നിനക്കുള്ള ഗ്യാരണ്ടിയാണ്” എന്ന് പറയുന്നത് ശാസ്ത്രീയവും തത്ത്വചിന്താപരവുമായ സമീപനം അല്ല.

4) പിന്നെ പഴയ നിയമത്തിന്റെ പ്രയോജനം എന്ത്?

പാസ്റ്റർ ഷിബു:
പഴയ നിയമം:

• ചരിത്രപാഠമാണ്

• ദൈവത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ദർശനമാണ്

• ധ്യാനത്തിനും ആത്മീയചിന്തയ്ക്കും ഉപകാരപ്പെടുന്നു

ഉദാഹരണത്തിന്:

“ഞാൻ നിന്നെ കൈവിടുകയില്ല”

പോലുള്ള വചനങ്ങൾ നമുക്ക് ആശ്വാസം നൽകാം.

എന്നാൽ അത് ഒരു “നിയമപരമായ ഗ്യാരണ്ടി” അല്ല;
മറിച്ച് ദൈവത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തെ മനസ്സിലാക്കി ധ്യാനിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കാവുന്ന ആത്മീയ സത്യമാണ്.

5) അന്തിമ നിലപാട്

പാസ്റ്റർ ഷിബു:
പഴയ നിയമത്തെ പൂർണമായി നിരാകരിക്കണമെന്നല്ല.
എന്നാൽ അത് ഇന്നത്തെ ക്രിസ്ത്യാനിയുടെ നിയമപുസ്തകമല്ല.

• അതിലെ വചനങ്ങൾ കോൺടെക്സ്റ്റോടെ വായിക്കണം.

• പ്രവചനങ്ങൾ ആരോട്, എപ്പോൾ, എന്തിനായി പറഞ്ഞുവെന്ന് മനസ്സിലാക്കണം.

• അതിനെ നേരിട്ട് “ഇന്നത്തെ വ്യക്തിഗത ഗ്യാരണ്ടി” ആക്കി ഉപയോഗിക്കരുത്.

പഴയ നിയമം ധ്യാനത്തിനും ദൈവശാസ്ത്രപരമായ ആഴത്തിനും ഉപയോഗിക്കാം;
പക്ഷേ നിയമപരമായ ബാധ്യതയായി കാണേണ്ടതില്ല.

സമാപനം

മനോജ് മാത്യു:
പാസ്റ്റർ, വളരെ തൃപ്തികരമായ മറുപടി. നന്ദി.

ചോദ്യം 8: പഴയ നിയമത്തിലെ വീരപുരുഷന്മാർ – അവർ ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ മാതൃകയാണോ?

മനോജ് മാത്യു:
പഴയ നിയമ പുസ്തകങ്ങൾ പഠിക്കുമ്പോൾ ഒരു വലിയ ആശയക്കുഴപ്പം ഉയരുന്നു. അബ്രഹാം മുതൽ ദാവീദ്, ശിംശോൻ, ശലോമോൻ, ഹോശേയ വരെ പലരുടെയും ജീവിതം നോക്കുമ്പോൾ ബഹുഭാര്യത, ദാസിയെ പരിഗ്രഹിക്കൽ, അനാചാരപരമായ ബന്ധങ്ങൾ, രാഷ്ട്രീയ ചതികൾ തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ കാണുന്നു. സാറായുടെ സമ്മതത്തോടെ ഹാഗാറിനെ പരിഗ്രഹിക്കൽ, ദാവീദ് ബത്‌ശേബയെ കൈക്കലാക്കുകയും ഊരിയാവിനെ യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലാൻ ക്രമീകരിക്കുകയും ചെയ്തത്, ശലോമോന്റെ 700 ഭാര്യമാരും 300 വെപ്പാട്ടിമാരും—ഇവയെല്ലാം ഇന്നത്തെ സാമൂഹിക-നൈതിക മാനദണ്ഡത്തിൽ നോക്കുമ്പോൾ വളരെ ഗുരുതരമായ ഇമ്മോറൽ പ്രവൃത്തികളാണ്. എന്നിരുന്നാലും ഞായറാഴ്ച ആരാധനകളിൽ ദാവീദിനെ “ദൈവഹൃദയപ്രകാരമുള്ള മനുഷ്യൻ” എന്ന് വിളിക്കുന്നു, സങ്കീർത്തനങ്ങൾ ഉന്നതമായി വായിക്കുന്നു, കുട്ടികൾക്ക് ഇവരുടെ കഥകൾ മാതൃകയായി പഠിപ്പിക്കുന്നു. അപ്പോൾ ചോദ്യം ഉയരുന്നു: ഇവരിൽ നിന്ന് നമുക്ക് എന്ത് മോറൽ ലെസൺ ആണ് പഠിക്കേണ്ടത്? ഇവർ ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ മാതൃകയാണോ?

പാസ്റ്റർ ഷിബു:
പഴയ നിയമത്തിലെ വ്യക്തികൾ ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ മാതൃകയല്ല. പത്രോസ് എഴുതുന്നത് ക്രിസ്തുവാണ് നമുക്കായി മാതൃക വെച്ചത്, അവന്റെ കാൽച്ചുവടുകൾ പിന്തുടരേണ്ടതാണെന്ന്. പൗലോസ് “ഞാൻ ക്രിസ്തുവിനെ അനുസരിക്കുന്നതുപോലെ നിങ്ങൾ എന്നെ അനുസരിക്കുവിൻ” എന്ന് പറയുന്നു. ഒരിടത്തും പത്രോസോ പൗലോസോ “മോശയെപ്പോലെ” അല്ലെങ്കിൽ “ദാവീദിനെപ്പോലെ” എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടില്ല. ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ ഏക മോഡൽ ക്രിസ്തുവാണ്. പഴയ നിയമത്തിലെ സംഭവങ്ങൾ വിവരണാത്മകമാണ് (descriptive); നിർദ്ദേശാത്മകമല്ല (prescriptive). അവ മനുഷ്യന്റെ വീഴ്ചയും നൈതിക തകർച്ചയും തുറന്നുകാട്ടുന്നു, മാതൃക നിർമിക്കാൻ വേണ്ടിയല്ല രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്.

ഇന്നത്തെ ചില സഭകളിൽ ഒരു അപചയം സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നു. ബൈബിൾ ആദിയിൽ തുടങ്ങി വായിച്ച് ദൈവത്തിന്റെ ദാസന്മാരെയും അവരുടെ ഉപവാസങ്ങളെയും യുദ്ധങ്ങളെയും നേരിട്ട് മാതൃകയാക്കുന്ന സമീപനം രൂപപ്പെട്ടു. ഇത് പുതിയ ഉടമ്പടിയുടെ ആത്മാവിനോട് പൊരുത്തപ്പെടുന്നില്ല. പൗലോസ് കൊരിന്ത്യർക്കു എഴുതുമ്പോൾ പഴയ ഉടമ്പടിയെ “മരണത്തിന്റെ ശുശ്രൂഷ” എന്നും പുതിയ ഉടമ്പടിയെ “ജീവന്റെ ശുശ്രൂഷ” എന്നും വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. അതിനാൽ ഇരുവിനും അടിസ്ഥാനപരമായ വ്യത്യാസമുണ്ട്.

ചില പാരമ്പര്യ സഭകളിൽ പഴയ നിയമം വായിക്കുമ്പോൾ പ്രത്യേക ബഹുമാനചിഹ്നങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കാറില്ല; എന്നാൽ സുവിശേഷം വായിക്കുമ്പോൾ ജനങ്ങൾ എഴുന്നേറ്റ് നിൽക്കുകയും വിളക്കുകൾ തെളിയിക്കുകയും പ്രത്യേക വസ്ത്രധാരണം നടത്തി ബഹുമാനം അർപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇത് ഒരു തത്ത്വചിന്താപരമായ സന്ദേശമാണ്—പഴയ നിയമം പശ്ചാത്തലമാണ്, സുവിശേഷം പ്രകാശമാണ്. സങ്കീർത്തനങ്ങൾ ആത്മീയ കവിതയായി ഉപയോഗിക്കാം, എന്നാൽ അവയെ ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ നൈതിക മാതൃകയായി ഉയർത്തിക്കാട്ടുന്നത് ശരിയായ സമീപനം അല്ല.

അതിനാൽ നിഗമനം വ്യക്തമാണ്: മോശയോ ദാവീദോ ശലോമോനോ ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ മാതൃകയല്ല. ക്രിസ്തുവാണ് മാതൃക. പഴയ നിയമം പഠിക്കാം, ധ്യാനിക്കാം, ചരിത്രപരമായ പശ്ചാത്തലം മനസ്സിലാക്കാം; എന്നാൽ ക്രിസ്ത്യാനിയുടെ ജീവിതമാതൃകയായി അത് ഉപയോഗിക്കരുത്.

ചോദ്യം 9: കന്യകാജനനം – ബയോളജിക്കൽ ആയി അത് എങ്ങനെ മനസ്സിലാക്കാം?

മനോജ് മാത്യു:
പുതിയ നിയമത്തിലേക്ക് വരുമ്പോൾ ലോകമെമ്പാടുമുള്ള ബൈബിൾ പണ്ഡിതന്മാരുടെയും ശാസ്ത്രജ്ഞന്മാരുടെയും ഇടയിൽ നിലനിൽക്കുന്ന വലിയൊരു സംശയം യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ കന്യകാജനനത്തെക്കുറിച്ചാണ്. “കന്യക ഗർഭിണിയായ് ഒരു മകനെ പ്രസവിക്കും” എന്ന പ്രവചനവും, പരിശുദ്ധാത്മാവ് മറിയയുടെ മേൽ നിഴലിട്ടതുകൊണ്ടാണ് ഗർഭധാരണം സംഭവിച്ചതെന്ന ബൈബിളിലെ വാദവും ക്രിസ്ത്യാനികൾ വിശ്വാസത്തോടെ അംഗീകരിക്കുന്നു. എന്നാൽ എന്റെ സംശയം ബൈബിളിന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്നല്ല; ബൈബിളിന്റെ പുറത്തുനിന്നുള്ള ഒരു ചോദ്യം ആണ്. ബയോളജിക്കൽ ആയി ഇത് എങ്ങനെ സംഭവിച്ചു? ഒരു ശിശു ജനിക്കുവാൻ സാധാരണയായി പുരുഷ-സ്ത്രീ ക്രോമോസോമുകളുടെ സംയോജനം ആവശ്യമാണ്. മനുഷ്യജനനത്തിന്റെ ഈ നിയമം ആദാമിനു ശേഷം ഇന്നുവരെ നിലനിൽക്കുന്നു. അങ്ങനെ ഒരു സാധാരണ പ്രജനന പ്രക്രിയയല്ല ഇവിടെ നടന്നത് എന്ന് ബൈബിൾ പറയുന്നു. അപ്പോൾ പരിശുദ്ധാത്മാവ് മറിയയുടെ ശരീരത്തിൽ എന്ത് ബയോളജിക്കൽ പ്രവർത്തനമാണ് നടത്തിയതെന്ന് ചോദിക്കാം. ഇത് ഒരു ക്ലോണിംഗ് പ്രക്രിയയല്ലെന്ന് വ്യക്തമാണ്; കാരണം അങ്ങനെ ആയിരുന്നെങ്കിൽ ജനിക്കുന്ന ശിശു സ്ത്രീയായിരിക്കുമായിരുന്നു. യേശു പുരുഷനായിരുന്നു. അതിനാൽ മറിയയുടെ അണ്ഡം ഫെർട്ടിലൈസ് ചെയ്യാൻ ഒരു പുരുഷകോൺട്രിബ്യൂഷൻ ആവശ്യമായിരുന്നില്ലേയെന്ന ചോദ്യം ഉയരുന്നു.

പാസ്റ്റർ ഷിബു:
ഇവിടെ ആദ്യം മനസ്സിലാക്കേണ്ടത് നാം ചർച്ച ചെയ്യുന്ന ദൈവം ആരെന്നതാണ്. സർവ്വശക്തനും സകലവും സൃഷ്ടിച്ചവനുമായ ദൈവത്തെക്കുറിച്ചാണ് നാം സംസാരിക്കുന്നത്. ആദാമിനെ ദൈവം സൃഷ്ടിച്ചതിനെക്കുറിച്ച് നാം വിശ്വസിക്കുമ്പോൾ, രണ്ടാമത്തെ ആദമെന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന ക്രിസ്തുവിന്റെ ജനനവും അത്ഭുതപരമായിരിക്കുമെന്നത് അതിശയകരമല്ല. ഒന്നാമത്തെ ആദം “ദൈവത്തിന്റെ സ്വരൂപത്തിൽ” സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു. ആ സ്വരൂപം മനുഷ്യന്റെ വീഴ്ചയിലൂടെ വിരൂപമായി. ആ വിരൂപത്തെ പുനഃസ്ഥാപിക്കാനാണ് ദൈവപുത്രൻ വന്നത്. ഇതാണ് സ്വരൂപം–പ്രതിരൂപം–വിരൂപം–അനുരൂപം എന്ന തിയോളജിക്കൽ നിര. ആദം പ്രതിരൂപമായിരുന്നു; ക്രിസ്തു സ്വരൂപം തന്നെയാണ്. പ്രതിരൂപം വിരൂപമായപ്പോൾ സ്വരൂപം ഇറങ്ങി വന്ന് മനുഷ്യനെ വീണ്ടും തന്റെ അനുരൂപത്തിലേക്ക് ഉയർത്തുന്നു.

ബയോളജിക്കൽ ചോദ്യം സംബന്ധിച്ച് പറഞ്ഞാൽ, പുത്രൻ ട്രിനിറ്റിയിൽ നിന്ന് വേർപെട്ട് ഒരു ചെറിയ ബീജമായി മാറി മറിയയിൽ പ്രവേശിച്ചു എന്നല്ല ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസം പറയുന്നത്. ട്രിനിറ്റിക്ക് ഒരു മാറ്റവുമില്ല. പിതാവും പുത്രനും പരിശുദ്ധാത്മാവും വേർപിരിയാത്ത ഏകദൈവിക സത്യമാണ്. ഇവിടെ സംഭവിക്കുന്നത് ദൈവത്തിന്റെ “എനർജി”യുടെ പ്രവർത്തനമാണ്. ദൈവത്തിന്റെ വചനമായ ലോഗോസ്—ദൈവത്തിന്റെ സൃഷ്ടിപ്രവർത്തക ശക്തി—മറിയയുടെ അണ്ഡത്തെ ജീവിപ്പിച്ചു. “ദൈവത്തിന്റെ വചനത്താൽ” അത് സംഭവിച്ചു എന്ന് പറയുന്നതിന്റെ അർത്ഥം ഇതാണ്. പുത്രൻ തന്റെ ദൈവത്വം ഉപേക്ഷിച്ച് ഒരു ചെറിയ അണുവായി ചുരുങ്ങിയതല്ല; മറിച്ച് ദൈവികശക്തി മനുഷ്യപ്രകൃതിയുമായി സംയോജിച്ച അത്ഭുതസംഭവമാണ്.

ഇത് മനസ്സിലാക്കാൻ ഒരു ഉപമ ഉപയോഗിക്കാം. സൂര്യൻ ഭൂമിയിലേക്കിറങ്ങുന്നില്ല. എന്നാൽ സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങളാണ് ഭൂമിയിലെ മുഴുവൻ ജീവനും നിലനിർത്തുന്നത്. സൂര്യൻ തന്നെ ഭൂമിയിൽ എത്തിയാൽ ജീവൻ നിലനിൽക്കില്ല; എന്നാൽ സൂര്യൻ ഇല്ലെങ്കിൽ ജീവൻ നിലനിൽക്കുകയുമില്ല. സൂര്യൻ ദൂരെയിരിക്കുമ്പോഴും അവന്റെ ശക്തി ഇവിടെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു. അതുപോലെ ട്രിനിറ്റി തന്റെ ദൈവിക നിലയിൽ നിലനിൽക്കുമ്പോഴും അവിടുന്നുള്ള ദൈവിക ശക്തിയാണ് മറിയയിൽ പ്രവർത്തിച്ചത്. അവളുടെ അണ്ഡത്തെ ദൈവത്തിന്റെ വചനശക്തി ഫെർട്ടിലൈസ് ചെയ്തു—അതായത് ജീവിപ്പിച്ചു. ആ സംയോഗത്തിൽ നിന്നാണ് ദൈവപുത്രൻ ജനിച്ചത്.

ഈ വിഷയമാണ് അഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ കാൽസിഡോണിൽ വലിയ തർക്കത്തിന് ഇടയായത്. ക്രിസ്തുവിൽ ദൈവസ്വഭാവവും മനുഷ്യസ്വഭാവവും വേർതിരിക്കപ്പെടുന്നതോ, വിഭജിക്കാനാകാത്ത ഏകസ്വഭാവമായി ഒന്നാകുന്നതോ എന്ന ചർച്ചയായിരുന്നു അത്. പൗരസ്ത്യ ദൈവശാസ്ത്രം പറയുന്നത് ക്രിസ്തുവിൽ ദൈവത്വവും മനുഷ്യത്വവും വിഭജിക്കാനാകാത്ത വിധം ഏകീകൃതമായി ഒന്നായി എന്നതാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് രക്ഷ ഒരു നിയമപരമായ കോടതി വിധിയല്ല, മറിച്ച് ജനനത്തിൽ തന്നെ ദൈവ-മനുഷ്യ സംയോഗത്തിലൂടെ വന്ന ജീവിതപങ്കാളിത്തമെന്ന് അവർ വിശ്വസിക്കുന്നത്. “ജന്മത്താൽ വിടുതൽ” എന്ന ആശയം അതിൽ നിന്നാണ് വരുന്നത്.

അതിനാൽ, കന്യകാജനനത്തെ ബയോളജിക്കൽ പരീക്ഷണശാലയിലെ ഒരു സാധാരണ ഫെർട്ടിലൈസേഷൻ പ്രക്രിയയായി വിശദീകരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് വിഷയത്തെ ചുരുക്കലാണ്. ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസം പറയുന്നത് ഇതാണ്: ദൈവത്തിന്റെ സൃഷ്ടിപ്രവർത്തക വചനശക്തി മറിയയിൽ പ്രവർത്തിച്ചു; മനുഷ്യസ്വഭാവം അവളിൽ നിന്നെടുത്തു; ദൈവത്വവും മനുഷ്യത്വവും ഏകവ്യക്തിയിൽ സംയോജിച്ചു; ട്രിനിറ്റിക്ക് മാറ്റമൊന്നുമില്ലാതെ ദൈവികശക്തി മനുഷ്യചരിത്രത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. അതാണ് കന്യകാജനനത്തിന്റെ രഹസ്യം.

ചോദ്യം 10: നിത്യജീവൻ, സ്വർഗ്ഗം, നരകം — ദൈവത്തിന് ഇതിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന ഗുണം എന്ത്?

മനോജ് മാത്യു:

പുതിയ നിയമത്തിന്റെ ആകെ സന്ദേശം യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ മരണത്തോടും നിത്യജീവനോടും ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. പ്രത്യേകിച്ച് പെന്തക്കോസ്ത് ഉപദേശങ്ങളിൽ “മരണശേഷമുള്ള ജീവിതം” വളരെ ശക്തമായി ഊന്നിപ്പറയുന്നു. മനുഷ്യൻ ഇവിടെ പാപം ചെയ്യാതെ, വളരെ പരിശ്രമിച്ച്, സ്വയം നിയന്ത്രിച്ച് ജീവിച്ചാൽ മാത്രമേ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എത്തുകയുള്ളു എന്ന് പഠിപ്പിക്കുന്നു.

എന്നാൽ മനുഷ്യനെ ഒരു ജീവശാസ്ത്രപരമായ ദൃശ്യം കൊണ്ട് നോക്കുമ്പോൾ, അവൻ ഭൂമിയിലെ ഏറ്റവും ദുർബല ജീവികളിൽ ഒന്നാണ്. ഒരു ചെറിയ പനി വന്നാലും മനുഷ്യൻ മരിക്കും. പൂച്ചയ്ക്കും പട്ടിക്കും തണുപ്പിൽ പുതപ്പില്ലാതെ കഴിയാം; മനുഷ്യന് കഴിയില്ല. ആനയെ കല്ലെറിഞ്ഞാലും ഒന്നുമാകില്ല; മനുഷ്യനെ ചെറിയ കല്ല് കൊണ്ടു പോലും പരിക്കേൽപ്പിക്കാം. ആമകൾക്ക് നൂറിലധികം വർഷം ജീവിക്കാം; മനുഷ്യന് സാധാരണയായി അത്ര കഴിയില്ല. ദിനോസറുകൾ ഭൂമിയെ ഭരിച്ചു; അവ ഇല്ലാതായി. ഇപ്പോൾ മനുഷ്യൻ ഭൂമിയെ “ഭരിക്കുന്നു” എന്ന് പറയുന്നു.

ഇത്രയും ദുർബലനായ മനുഷ്യനെ സൃഷ്ടിച്ച്, അവനെ ഇവിടെ കഷ്ടപ്പെട്ട് ജീവിപ്പിച്ച്, പിന്നെ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കോ നരകത്തിലേക്കോ അയക്കുന്നതിൽ ദൈവത്തിന് എന്ത് ഗുണം? സ്വർഗ്ഗത്തിൽ യുഗായുഗങ്ങൾ ആരാധിച്ച് നിൽക്കുന്നതിൽ മനുഷ്യന് എന്ത് പ്രയോജനം? നരകത്തിലേക്ക് തള്ളുന്നതിൽ ദൈവത്തിന് എന്ത് നേട്ടം? “What is the profit for God?” — ഇതാണ് എന്റെ ചോദ്യം.

പാസ്റ്റർ ഷിബു:

നിങ്ങളുടെ ചോദ്യം ഒരു ഒറ്റ ആശയത്തിൽ നിന്നല്ല വന്നിരിക്കുന്നത്. കുറഞ്ഞത് പത്ത്-പതിനൊന്ന് വ്യത്യസ്ത തത്വചിന്തകളെ ഒന്നിച്ചു കലർത്തിയുള്ള ഒരു ചോദ്യമാണിത്. ദിനോസർ, മനുഷ്യന്റെ ദുർബലത, എവല്യൂഷൻ, വ്യക്തിപരമായ രക്ഷ, സ്വർഗ്ഗ-നരക സിദ്ധാന്തം, പാശ്ചാത്യ ദൈവശാസ്ത്രം—ഇവയെല്ലാം ബ്ലെൻഡ് ചെയ്താണ് സംശയം രൂപപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.

ആദ്യമായി, “നരകം” എന്ന ആശയം തന്നെ പരിശോധിക്കണം. ഇന്നത്തെ പെന്തക്കോസ്ത് പ്രസംഗങ്ങളിൽ കാണുന്ന രീതിയിലുള്ള നിത്യ പീഡന നരകസിദ്ധാന്തം യഥാർത്ഥ യഹൂദ വിശ്വാസത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. മോശയുടെ ന്യായപ്രമാണത്തിൽ “മരണമാണ്” ഏറ്റവും ഉയർന്ന ശിക്ഷ (death penalty). നരകശിക്ഷയെക്കുറിച്ച് ഒരു വികസിത സിദ്ധാന്തം അവിടെ ഇല്ല. യഹൂദർ ബാബേൽ പ്രവാസത്തിനുശേഷം, പ്രത്യേകിച്ച് സോറോസ്ത്രിയൻ സ്വാധീനത്തിലൂടെയാണ് ചില “അഗ്നിനരക” ചിന്തകൾ സ്വീകരിച്ചത്. അതിനു മുമ്പ് “ഷിയോൾ” എന്നത് ശവക്കുഴി എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത് — ശിക്ഷാലയം എന്നല്ല.

അപ്പോൾ “ദൈവം നരകം ഉണ്ടാക്കി” എന്ന് പറയുന്നത് സൃഷ്ടിവിവരണത്തിൽ കാണുന്നില്ല. “താൻ സൃഷ്ടിച്ചതെല്ലാം നല്ലതായിരുന്നു” എന്നാണ് ഉല്പത്തി പറയുന്നു. സൃഷ്ടികർമ്മം അവസാനിച്ചപ്പോൾ ദൈവം വിശ്രമിച്ചു. പിന്നെ എപ്പോഴാണ് നരകം സൃഷ്ടിച്ചത്? ബൈബിൾ അങ്ങനെ ഒരു ഭൗതിക നരകസ്ഥലം വ്യക്തമാക്കുന്നില്ല.

ഇപ്പോൾ സ്വർഗ്ഗത്തെക്കുറിച്ച്. പാശ്ചാത്യ സുവിശേഷം വ്യക്തിപരമായ (individualistic) രക്ഷയാണ് കൂടുതലായി പഠിപ്പിക്കുന്നത്: “ഞാൻ രക്ഷപ്പെടണം; ഞാൻ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോകണം.” ഭാര്യയെയും മക്കളെയും പോലും ഉപേക്ഷിച്ച് “ഞാൻ രക്ഷിക്കപ്പെടണം” എന്ന മനോഭാവം. ഇത് ഗ്രീക്ക് ചിന്തയുടെ സ്വാധീനമാണ്.

പൗരസ്ത്യ ദൈവശാസ്ത്രം പറയുന്നത് വ്യത്യസ്തമാണ്. മനുഷ്യൻ ഒരു ഇൻഡിവിഡ്വൽ യൂണിറ്റ് മാത്രമല്ല. മുഴുവൻ മനുഷ്യവർഗ്ഗവും ചേർന്ന് ഒരു “കോർപ്പറേറ്റ് മാൻ” ആണ്. സഭയെ ഒരു ശരീരമായി, ഒരുമിച്ചുള്ള മനുഷ്യരൂപമായി കാണുന്നു. ഓരോ മനുഷ്യനും ദുർബലനായി തോന്നാം; എന്നാൽ മുഴുവൻ മനുഷ്യരാശി ഒന്നായി ചേർന്നാൽ അത് “വിശ്വമനുഷ്യൻ” ആണ്. ക്രിസ്തു മുഴുവൻ മനുഷ്യരാശിയെയും തന്റെ ഉള്ളിൽ എടുത്തു. അതിനാൽ രക്ഷ വ്യക്തിപരമായ ടിക്കറ്റ് അല്ല; മനുഷ്യവർഗ്ഗത്തിന്റെ പുനഃസ്ഥാപനമാണ്.

ദൈവം മനുഷ്യനെ സൃഷ്ടിച്ചതിന്റെ കാരണം “Pleasure of God” — ദൈവത്തിന്റെ ആനന്ദം. മനുഷ്യൻ ദൈവത്തിന്റെ സ്വരൂപമാണ്. ആ സ്വരൂപം വിരൂപമായപ്പോൾ, ക്രിസ്തുവിലൂടെ പുതുമനുഷ്യൻ രൂപപ്പെട്ടു. പൗലോസ് “പുതുമനുഷ്യൻ” എന്ന് ഏകവചനത്തിൽ പറയുന്നു. അതായത്, മുഴുവൻ മനുഷ്യരാശിയുടെ ഒരു പുതുക്കൽ.

അതുകൊണ്ട് സ്വർഗ്ഗം എന്നത് ഒരു ആകാശരാജ്യത്തിലേക്ക് പറന്നു പോകൽ അല്ല. മനുഷ്യരാശിയുടെ ദൈവത്തോടുള്ള ഐക്യം (union) ആണ്. നരകം എന്നത് ദൈവം പ്രത്യേകിച്ച് പീഡിപ്പിക്കാൻ ഉണ്ടാക്കിയ സ്ഥലമല്ല; ദൈവത്തോടുള്ള ഐക്യം നിഷേധിക്കുന്ന അവസ്ഥയായി മനസ്സിലാക്കാം.

അതുകൊണ്ട് “ദൈവത്തിന് എന്ത് ലാഭം?” എന്ന ചോദ്യം തെറ്റായ പ്രിസം വഴി നോക്കിയതാണ്. ദൈവം ലാഭം അന്വേഷിക്കുന്നവനല്ല. മനുഷ്യൻ ദൈവത്തിന്റെ സ്വരൂപമാണ്. ആ സ്വരൂപം പൂർണ്ണതയിൽ എത്തുമ്പോൾ അതാണ് ദൈവത്തിന്റെ ആനന്ദം.

ചോദ്യം 11: നരകം ഉണ്ടോ? നരകഭീഷണി ഉപയോഗിച്ച് സുവിശേഷം പ്രസംഗിക്കുന്നത് ശരിയാണോ?

മനോജ് മാത്യു:

അപ്പോ പാസ്റ്റർ നരകം ഇല്ലെന്നാണോ വിശ്വസിക്കുന്നത്? സ്വർഗ്ഗവും നരകവും എന്ന ആശയത്തിൽ നരകം ഇല്ലെന്നാണ് ബൈബിൾ പഠിപ്പിക്കുന്നത് എന്ന് പാസ്റ്റർ പറയുന്നുവോ?

പക്ഷേ നമ്മുടെ സഭകളിൽ — പ്രത്യേകിച്ച് പെന്തക്കോസ്ത് സഭകളിൽ — പ്രസംഗിക്കുന്നത് എന്താണ്? “പാപം ചെയ്താൽ നേരെ നരകത്തിലേക്ക് പോകും” എന്നാണ് പഠിപ്പിക്കുന്നത്. അത് ശരിയാണോ?

ഇപ്പോൾ കേരളത്തിൽ പോലും നരകത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പരസ്യയോഗങ്ങളും, ഭീകര നരകപ്രസംഗങ്ങളും നടക്കുന്നു. ചില പ്രസംഗകർ വലിയ വിവാദങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്ന പ്രസ്താവനകളും നടത്തുന്നുണ്ട്. പെന്തക്കോസ്ത് രീതിയിൽ സുവിശേഷം അവതരിപ്പിക്കുമ്പോൾ ആദ്യം മനുഷ്യനെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നു: “നീ പാപി, നീ നശ്വരൻ, നീ നരകത്തിലേക്ക് പോകും” എന്ന് പറഞ്ഞ് അവനെ മാനസികമായി തകർത്ത ശേഷം മാത്രമാണ് സുവിശേഷം അവതരിപ്പിക്കുന്നത്.

അതായത്, ആദ്യം ഒരാളെ സൈക്കോളജിക്കൽ ആയി ഭയപ്പെടുത്തുക, അവനെ പൂജ്യമായി (zero) മുന്നിൽ നിർത്തുക, പിന്നെ രക്ഷയുടെ സന്ദേശം നൽകുക — ഇത് ശരിയായ ക്രിസ്തീയ രീതിയാണോ? നരകഭീഷണി ഉപയോഗിച്ച് ആളുകളെ “മാറ്റുക” എന്നത് സുവിശേഷത്തിന്റെ ഭാഗമാണോ?

പാസ്റ്റർ ഷിബു:

അത് ഒരിക്കലും ക്രിസ്തീയ പ്രസംഗമല്ല.

നരകത്തെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞ് ആളുകളെ പേടിപ്പിച്ച് മാറ്റുന്നത് — അത് ആന്റി-ക്രിസ്ത്യൻ രീതിയാണ്. അത് സുവിശേഷമല്ല.

കൊലൊസ്സ്യർ ലേഖനം ഒന്നാം അധ്യായത്തിന്റെ അവസാനഭാഗത്ത് പൗലോസ് എഴുതുന്നത് നോക്കൂ. യുഗങ്ങളോളം മറഞ്ഞുകിടന്നിരുന്ന രഹസ്യം ഇപ്പോൾ വെളിപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്ന് പറയുന്നു. ആ രഹസ്യം എന്താണ്?

“മഹത്വത്തിന്റെ പ്രത്യാശയായ ക്രിസ്തു ജാതികളിൽ വസിക്കുന്നു.”

സുവിശേഷം എന്നത് എന്താണ്?
“നീ നരകത്തിലേക്ക് പോകും” എന്ന് പറയുക അല്ല.
“ക്രിസ്തു നിന്നിൽ വസിക്കുന്നു” എന്ന് പറയുക ആണ്.

നിന്നിൽ ദൈവത്തിന്റെ സാന്നിധ്യം ഉണ്ടെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുക — അതാണ് സുവിശേഷം.

പൗലോസ് അതെൻസിൽ പ്രസംഗിക്കുമ്പോൾ പറയുന്നു:

“അവനിലല്ലോ നാം ജീവിക്കുകയും ചരിക്കുകയും ഉള്ളതും.”

അത് ഡ്യുവലിസം അല്ല.
ദൈവത്തിൽ നിന്ന് വേർപ്പെട്ട ഒരാളല്ല മനുഷ്യൻ.
മനുഷ്യൻ ദൈവത്തിൽ തന്നെയാണ്; ദൈവം മനുഷ്യനിൽ തന്നെയാണ്.

അതുകൊണ്ട് “നീ നരകത്തിലേക്ക് പോകും” എന്ന് പറയുന്നത് സുവിശേഷമല്ല; അത് ഭയമൂലം നിയന്ത്രിക്കുന്ന ഒരു മതപ്രവർത്തനമാണ്.

ഞാൻ സമ്മതിക്കുന്നു — ഒരുകാലത്ത് ഞാൻ തന്നെ നരകപ്രസംഗങ്ങൾ നടത്തിയിട്ടുണ്ട്. “Burning Hell” എന്ന സിനിമ എത്രയോ സ്ഥലങ്ങളിൽ പ്രദർശിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. ആളുകൾ പേടിച്ചു വിറച്ചിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ പിന്നീട് മനസ്സിലായി — അത് സുവിശേഷമല്ല. അത് വെസ്റ്റേൺ തിയോളജിയുടെ ഒരു ഭീകരഭാഗം മാത്രമാണ്.

യഥാർത്ഥ സുവിശേഷം:

നിന്നിൽ ക്രിസ്തു വസിക്കുന്നു.
നീ ദൈവത്തിന്റെ സ്വരൂപമാണ്.
നീ ദൈവത്തിൽ നിന്നു വേർപ്പെട്ടവനല്ല.

ഭയത്തിലൂടെ ആളുകളെ മാറ്റുന്നത് ആത്മീയ പരിവർത്തനം അല്ല.
അത് മാനസിക സമ്മർദ്ദത്തിലൂടെ ഉണ്ടാകുന്ന താൽക്കാലിക പ്രതികരണം മാത്രമാണ്.

അതുകൊണ്ട് നരകഭീഷണി ഉപയോഗിച്ച് സുവിശേഷം പ്രസംഗിക്കുന്നത് — അത് ക്രി

ചോദ്യം 12: യഥാർത്ഥ സഭ ഏത്? “മണവാട്ടി സഭ” ആരാണ്?

മനോജ് മാത്യു:

കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തു സഭയുടെ തലയും, സഭ രക്ഷിക്കപ്പെട്ടവരുടെ സമൂഹവുമാണെന്ന് നമ്മൾ പഠിച്ചിട്ടുണ്ട്. പെന്തക്കോസ്ത് സഭകളിൽ ഞങ്ങളെ പഠിപ്പിച്ചത് — “ബൈബിൾ വിശ്വസിക്കുന്നവരുടെ കൂട്ടമാണ് സഭ” എന്നാണ്.

ഇപ്പോൾ പുറത്തു കാണുന്ന സഭകൾ — ചർച്ച് ഓഫ് ഗോഡ്, ഐപിസി, ഓർത്തഡോക്സ്, യാക്കോബായ തുടങ്ങി — ഇവയിൽ അംഗങ്ങളായിരിക്കുന്നവർ എല്ലാം ദൈവസഭയുടെ അംഗങ്ങളാണോ? ദൈവസഭയുടെ യഥാർത്ഥ അംഗങ്ങളെ തിരിച്ചറിയാനുള്ള മാനദണ്ഡം എന്താണ്?

ഷിബു പാസ്റ്റർ പല പ്രസംഗങ്ങളിലും “ഓർത്തഡോക്സ് സഭയാണ് യഥാർത്ഥ സഭ” എന്ന് പറയാറുണ്ട്. അതുപോലെ പെന്തക്കോസ്തുകാർ “ഇതാണ് യഥാർത്ഥ മണവാട്ടി സഭ” എന്നും പറയുന്നു. എന്നാൽ ബൈബിളിന്റെ ഉപദേശപ്രകാരം ജീവിക്കുന്ന ആളുകൾ പല സഭകളിലും കാണാം.

അപ്പോൾ യഥാർത്ഥ സഭയെ തിരിച്ചറിയാൻ എന്ത് മാർഗ്ഗമാണ്? ഓർത്തഡോക്സ് സഭ മാത്രമാണോ യഥാർത്ഥ സഭ?

പാസ്റ്റർ ഷിബു:

“ദൈവത്തിന്റെ സഭ” എന്നത് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നതുപോലെ, എല്ലാ മനുഷ്യരെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഒരു ആത്മീയ യാഥാർത്ഥ്യമാണ്. സഭ (Ekklesia) എന്നത് ഒരു കോൺസെപ്റ്റാണ്.

ഇന്ത്യ മുഴുവനും ഒരു രാജ്യമാണ്. എന്നാൽ ഇന്ത്യൻ പാർലമെന്റ് എന്നത് ആ രാജ്യത്തിന്റെ പ്രതിനിധിത്വ ഘടനയാണ്. അതുപോലെ, ദൈവത്തിന്റെ സഭയും ഒരു വിശാല ആത്മീയ യാഥാർത്ഥ്യമാണ്; അതിന്റെ ദൃശ്യ പ്രതിനിധിത്വങ്ങൾ പല രൂപത്തിൽ കാണാം.

ഒരു സഭയുടെ നേതാക്കൾ ദൈവത്തിൽ നിന്ന് കേൾക്കുകയാണോ? ദൈവഹിതം പ്രവർത്തിപ്പിക്കുകയാണോ? എന്നതാണ് ചോദ്യം. സത്യമായി പറഞ്ഞാൽ ഇന്നത്തെ ഒരു സഭയും ആ മാനദണ്ഡത്തിൽ പൂർണ്ണമല്ല.

ചരിത്രപരമായ തുടർച്ച (historical trace) നോക്കുമ്പോൾ ഓർത്തഡോക്സ് സഭകൾക്ക് ആ പുരാതനബന്ധം ഉണ്ടെന്ന് പറയാം. എന്നാൽ അതുകൊണ്ട് അവ മാത്രമാണ് യഥാർത്ഥ സഭ എന്ന് പറയാൻ പറ്റില്ല.

ഒരു ഉപമ പറയാം:
ഓർത്തഡോക്സ് സഭ — ഒറിജിനൽ സഭയുടെ ഫോസിൽ പോലെയാണ്.
പെന്തക്കോസ്ത്, പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് സഭകൾ — ഒറിജിനലിന്റെ പ്ലാസ്റ്റിക് റിപ്ലിക്കുകൾ പോലെയാണ്.

ഇത് യോഗ്യതയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അല്ല; ചരിത്രബന്ധത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ്.

ചോദ്യം 13: ദാനിയേൽ, വെളിപ്പാട് — ഗോഗ്-മാഗോഗ്, അർമഗെദോൻ, റഷ്യ-ചൈന?

മനോജ് മാത്യു:

ദാനിയേൽ പ്രവചനങ്ങളിലും വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിലും ഗോഗ്-മാഗോഗ് യുദ്ധം, അർമഗെദോൻ, ആയിരമാണ്ട് വാഴ്ച, എഴുപത് ആഴ്ചവട്ടങ്ങൾ തുടങ്ങിയ മെറ്റാഫറിക്കൽ ഭാഷ ഉപയോഗിക്കുന്നു.

ഇന്ന് ചില പ്രസംഗകർ പറയുന്നു —
അത് റഷ്യയാണ്, ചൈനയാണ്, ഇറാഖാണ്, സിറിയയാണ്.
കൈതൊടാതെ വന്ന കല്ല് ഇന്നത്തെ സാമ്രാജ്യങ്ങളാണ്.

അപ്പോൾ ചോദ്യം:
അന്ന് ജീവിച്ചിരുന്ന പ്രവാചകനു റഷ്യയെയോ ചൈനയെയോ കുറിച്ച് വെളിപ്പാട് കൊടുത്തതിൽ എന്ത് പ്രയോജനം?
പ്രവചിച്ചവരും കേട്ടവരും മരിച്ചു.
അവരുടെ തലമുറയും മരിച്ചു.

വെളിപ്പാട് പുസ്തകം എഴുതിയത് ഏഴ് സഭകൾക്കാണ്. ആ ഏഴ് സഭകൾ ഇന്നില്ല. അപ്പോൾ ആ പ്രവചനങ്ങൾ ഇന്നും നിറവേറുമെന്ന് പറയുന്നത് അർത്ഥശൂന്യമല്ലേ?

ഇന്ന് ആരാണ് കുതിരപ്പുറത്ത് യുദ്ധം ചെയ്യുന്നത്? ആരാണ് വിറകുകൊമ്പ് കൊണ്ട് യുദ്ധം ചെയ്യുന്നത്?
ഇവയെല്ലാം ആ കാലഘട്ടത്തിൽ നടന്ന യുദ്ധങ്ങളല്ലേ?

അർമഗെദോൻ യുദ്ധം യേശു ഗൊൽഗോഥയിൽ ജയിച്ചില്ലേ?
ഇനിയും എന്ത് അർമഗെദോൻ?

പാസ്റ്റർ ഷിബു:

ഇവയെല്ലാം ആ കാലഘട്ടത്തിലെ പ്രതീകഭാഷയാണ്.
അവ അന്നത്തെ സാഹചര്യത്തിൽ അന്നത്തെ ആളുകൾക്കായി പറഞ്ഞതാണ്.

ഗോഗ്-മാഗോഗ്, അർമഗെദോൻ എന്നിവയെ ഇന്നത്തെ ജിയോപൊളിറ്റിക്സുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നത് തെറ്റായ വായനയാണ്.

അർമഗെദോൻ യുദ്ധം ക്രിസ്തു ഗൊൽഗോഥയിൽ ജയിച്ചു.
അവിടെ പാപവും മരണവും തോറ്റു.

വെളിപ്പാട് പുസ്തകം ഏഴ് സഭകൾക്കാണ് എഴുതിയത്.
ആ സന്ദേശം അവർക്കായിരുന്നു.

ഇന്നത്തെ ഭാവിവാദ പ്രവചന-മാപ്പിംഗ് (prophetic mapping) — റഷ്യ, ചൈന, മിഡിൽ ഈസ്റ്റ് — ഇവയൊക്കെ ആളുകളെ ആകർഷിക്കാൻ ഉള്ളതാണ്.

ചോദ്യം 14: യേശുവിന്റെ രണ്ടാം വരവ് — ശരിക്കും ഉണ്ടാകുമോ?

മനോജ് മാത്യു:

എല്ലാ ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസികളും യേശുവിന്റെ രണ്ടാം വരവ് വിശ്വസിക്കുന്നു.
പക്ഷേ ഇത് “ഇപ്പോൾ വരും” എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് നൂറ്റാണ്ടുകൾ കഴിഞ്ഞു.

ശരിക്കും രണ്ടാം വരവ് ഉണ്ടാകുമോ?
ഉണ്ടെങ്കിൽ എന്തുകൊണ്ട് ഇത്രയും താമസം?

ഞങ്ങൾ പഠിച്ചത് — ജാതികളുടെ പൂർണ്ണസംഖ്യ ചേർന്നാൽ, അവസാന മനുഷ്യനും രക്ഷിക്കപ്പെട്ടാൽ, കാഹളം മുഴങ്ങും എന്നാണ്.

പാസ്റ്റർ വിശ്വസിക്കുന്നുണ്ടോ രണ്ടാം വരവിൽ?

യേശു ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റത് ഒരു വരവല്ലേ?
അവൻ വീണ്ടും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടത്?
അപ്പോൾ അത് രണ്ടാമത്തെ വരവോ? മൂന്നാമത്തെ വരവോ?

പാസ്റ്റർ ഷിബു:

“രണ്ടാം വരവ്” എന്നത് പലപ്പോഴും തെറ്റായി മനസ്സിലാക്കുന്നു.

കർത്താവ് “നിന്റെ വരവിനും യുഗാവസാനത്തിനും അടയാളം എന്ത്?” എന്ന ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം നൽകിയപ്പോൾ, അത് മോശയുടെ യുഗത്തിന്റെ അവസാനം കുറിച്ചായിരുന്നു.

യരുശലേം ദൈവാലയം നിലനിൽക്കുന്നിടത്തോളം വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിലേക്കുള്ള വഴി വെളിപ്പെട്ടില്ല.
ദൈവാലയം നശിച്ചപ്പോൾ — പഴയ വ്യവസ്ഥ അവസാനിച്ചു.
പുതിയ ആകാശവും പുതിയ ഭൂമിയും തുടങ്ങി.

പഴയ ആകാശവും ഭൂമിയും — ന്യായപ്രമാണത്തിന്റെ വ്യവസ്ഥ.
പുതിയ ആകാശവും ഭൂമിയും — സഭ.

പൗലോസ് പറയുന്നു — “നിങ്ങളെ സ്വർഗ്ഗസ്ഥലങ്ങളിൽ ഇരുത്തിയിരിക്കുന്നു.”
അത് ഭാവിയിൽ അല്ല; ഇതിനകം.

അതുകൊണ്ട് നാം പുതിയ ആകാശത്തിന്റെ കീഴിലാണ് ഇപ്പോൾ.

ചോദ്യം 15: റാപ്ചർ? “ഒരുത്തനെ എടുക്കും മറ്റവനെ വിട്ടേക്കും”?

മനോജ് മാത്യു:

ഞങ്ങൾ പഠിച്ചത് — ഒരുദിവസം വിശുദ്ധന്മാർ മധ്യാകാശത്തിലേക്ക് എടുക്കപ്പെടും എന്നാണ്.

കോവിഡ് പോലൊരു മഹാമാരി വന്നാൽ മനുഷ്യരൊക്കെ ഇല്ലാതായാൽ — ആരെയാണ് കർത്താവ് എടുക്കുക?

യോഹന്നാൻ 17:15-ൽ യേശു പറയുന്നു — “ഇവരെ ലോകത്തിൽ നിന്ന് എടുക്കണമെന്നു ഞാൻ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നില്ല.”

അപ്പോൾ റാപ്ചർ ഉണ്ടോ?

പാസ്റ്റർ ഷിബു:

യേശു വ്യക്തമായി പറഞ്ഞു:
“ഇവരെ ലോകത്തിൽ നിന്ന് എടുക്കണമെന്നു ഞാൻ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നില്ല.”

അപ്പോൾ “എടുക്കുക” എന്നത് എന്ത്?

“ഒരുത്തനെ എടുക്കും, മറ്റവനെ വിടും” —
എടുക്കുക എന്നത് മരണം എന്നർത്ഥത്തിലാണ്.

“ദൈവം അവനെ എടുത്തു” എന്നത് പഴയനിയമത്തിൽ മരണം സൂചിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിച്ച ഭാഷയാണ്.

മധ്യാകാശ റാപ്ചർ എന്ന ആശയത്തിന് വ്യക്തമായ ബൈബിൾ അടിസ്ഥാനമില്ല.

ഗദരദേശത്തിലെ ഭൂതഗ്രസ്തൻ പറഞ്ഞു — “എന്നെ നിന്റെ കൂടെ കൊണ്ടുപോ.”
കർത്താവ് പറഞ്ഞു — “ഇല്ല. നീ നിന്റെ ജനങ്ങളുടെ ഇടയിൽ പോ.”

ദൈവം നമ്മെ ഇവിടെ തന്നെയാണ് നിർത്തുന്നത്.
പൊക്കി കൊണ്ടുപോകുന്ന ഒരു സംഭവത്തെക്കുറിച്ച് വ്യക്തമായ വചനമില്ല.

അവസാന തത്ത്വചിന്താ നിർണ്ണയം (പാസ്റ്ററുടെ നിലപാട്)

വെളിച്ചം ഉണ്ടെങ്കിൽ ഇരുട്ടുണ്ടെന്ന് ആളുകൾ പറയുന്നു.
പക്ഷേ ശാസ്ത്രം പറയുന്നത് — ഇരുട്ട് എന്നത് വെളിച്ചത്തിന്റെ അഭാവമാണ്.

അതുപോലെ:
ദൈവം ഉണ്ടെങ്കിൽ ചെകുത്താൻ ഇല്ല.
സ്വർഗ്ഗം ഉണ്ടെങ്കിൽ നരകം ഇല്ല.

ദൈവത്തിന് എതിരാളി ഇല്ല.
ദൈവത്തിന് യുദ്ധം ഇല്ല.
ദൈവം സമാധാനമാണ്.

ചോദ്യം 16: “ലാസ്റ്റ് ഡേ”യിൽ എല്ലാം വീഡിയോ പോലെ പ്രദർശിപ്പിച്ച് നാണംകെട്ട് ശിക്ഷിക്കും” — ഇത് ശരിയാകാനുള്ള സാധ്യതയുണ്ടോ?

മനോജ് മാത്യു:

“അവസാന ദിവസത്തിൽ” ഈ ജീവിതത്തിലെ പാപങ്ങളും തെറ്റുകളും എല്ലാം ഒരു പുസ്തകം പോലെ തുറന്ന് വായിക്കും, വീഡിയോ പോലെ പ്രദർശിപ്പിക്കും, നമുക്ക് എല്ലാവർക്കുമുന്നിൽ നാണംകെടും, പിന്നെ “നരകത്തിലേക്ക് തള്ളും” — ഇങ്ങനെ ഞങ്ങളുടെ സഭകളിൽ പ്രസംഗിക്കുന്നുണ്ട്. അതൊക്കെ ശരിയായിരിക്കാനുള്ള സാധ്യത കുറവാണെന്നാണോ പാസ്റ്റർ പറയുന്നത്?

പാസ്റ്റർ ഷിബു:

അതൊക്കെ തികച്ചും ഇസ്ലാമിക ചിന്തയുടെ സ്വാധീനമാണ്. ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസത്തിന്റെ ഹൃദയം “ദൈവം സ്നേഹമാണ്” എന്നതാണ്. 1 കൊരിന്ത്യർ 13-ൽ “സ്നേഹം എല്ലാം പൊറുക്കുന്നു” എന്ന് പഠിപ്പിക്കുന്നു. ദൈവം സ്നേഹമാകുന്നു എങ്കിൽ, സ്നേഹമായ ദൈവം എല്ലാം കുറിച്ചു വെച്ചിട്ട് “സമയം വന്നാൽ നിന്നെ നാണംകെടുത്തും” എന്ന് ചെയ്യുമെന്നത് കോൺട്രഡിക്ഷൻ ആണ്.

അത് ഓൾഡ് ടെസ്റ്റമെന്റിലെ ചില ഗോത്രദൈവ-ചിന്തകളെ പോലെയാണ്: “ഇവന്മാർ ഉറങ്ങിപ്പോയി; ഇപ്പോൾ കുത്തിക്കൊല്ലാം” എന്ന രീതിയിലുള്ള ചീപ്പ് ദൈവചിത്രം. പക്ഷേ പൗലോസ് പറയുന്ന ദൈവം — ക്ഷമിക്കുന്ന ദൈവം ആണ്. “എല്ലാം പൊറുക്കുന്ന” ദൈവം “ഞാൻ പൊറുത്തില്ല” എന്ന് അവസാനം പറയുമോ? അങ്ങനെ പറഞ്ഞാൽ ദൈവത്തെ തന്നെ പരസ്യമായി സ്വയം വിരോധത്തിലാക്കുന്നതാണ്.

കർത്താവ് നമ്മോട് പറഞ്ഞത് ശത്രുവിനെ സ്നേഹിക്കാൻ ആണ്. കുരിശിൽ കർത്താവ് അതിന് മാതൃകയും കാണിച്ചു. അപ്പോൾ “ശത്രുവിനോട് പ്രതികാരം ചെയ്യാൻ ദൈവം വരുന്നു” എന്ന രീതിയിലുള്ള പ്രസംഗങ്ങളും പാട്ടുകളും ക്രിസ്തുവിന്റെ സുവിശേഷം അല്ല. അങ്ങനെ പാടുമ്പോൾ യേശുവിനെ ഒരു “ഗുണ്ട” പോലെ ചിത്രീകരിക്കുന്ന അവസ്ഥ വരും. അതുകൊണ്ടാണ് ഇത്തരം “പ്രതികാര-ഭാഷ” സുവിശേഷത്തിന്റെ ആത്മാവിന് വിരുദ്ധമാണെന്ന് ഞാൻ പറയുന്നത്.

ചോദ്യം 17: “ശത്രുവിന് പണി കൊടുക്കാൻ” ദൈവം വരും — ഇങ്ങനെ പാടുന്ന പാട്ടുകളും പ്രസംഗങ്ങളും ശരിയാണോ?

മനോജ് മാത്യു:

നമ്മുടെ ഇടയിൽ “ഞങ്ങളുടെ ദൈവം വന്ന് ശത്രുവിന് തിരിച്ചടിയുടെ പണി കൊടുക്കും” എന്ന രീതിയിലുള്ള പാട്ടുകളും പ്രസംഗങ്ങളും ഉണ്ട്. അതിനെക്കുറിച്ച് പാസ്റ്ററുടെ നിലപാട് എന്താണ്?

പാസ്റ്റർ ഷിബു:

ഇത് ക്രിസ്തീയ സുവിശേഷത്തിന്റെ ഭാഷയല്ല. ശത്രുവിനോട് ക്ഷമിക്കണമേ എന്ന് കുരിശിൽ പ്രാർത്ഥിച്ച യേശു, “ഇനി ഞാൻ വന്നിട്ട് ശത്രുവിനെ പണിയാൻ പോകുന്നു” എന്ന രീതിയിൽ മാറ്റിയാൽ, അത് യേശുവിനെ വൃത്തികെട്ട രീതിയിൽ വളച്ചൊടിക്കുന്നതാണ്.

ചോദ്യം 18: ഇമ്മിച്ചെറിയ സാറിന്റെ പാട്ടുകളെക്കുറിച്ച് — അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭക്തിയും പരിധിയും

മനോജ് മാത്യു:

ഇമ്മിച്ചെറിയ സാറിനെ ഞാൻ നേരിട്ട് കണ്ടിട്ടുണ്ട്. ചില പാട്ടുകൾ എനിക്ക് വളരെ ഇഷ്ടവുമാണ് — “മഹൽ സ്നേഹം” പോലുള്ള പാട്ടുകൾ അത്ര ബ്യൂട്ടിഫുൾ ആണ്. അദ്ദേഹം നല്ല ഭക്തനായ മനുഷ്യനായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന് ലഭിച്ച ബോധ്യത്തിന്റെ പരിധിക്കുള്ളിൽ നിന്നാണ് അദ്ദേഹം എഴുതിയത് എന്ന് കരുതാം. ഇന്ന് നമ്മളോടൊപ്പം അദ്ദേഹം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ, ഈ അണ്ടർസ്റ്റാൻഡിംഗ് ഷെയർ ചെയ്താൽ, കൂടുതൽ ആഴത്തിലുള്ള പാട്ടുകൾ എഴുതിയേനേ.

പാസ്റ്റർ ഷിബു:

അതെ, ഒരാളുടെ എഴുത്ത് പലപ്പോഴും അവൻ ഉള്ള ബോധ്യത്തിന്റെ പരിധിയിലാണ്.

ചോദ്യം 19: എഫേസ്യർ 1 — “ലോകസ്ഥാപനത്തിനു മുമ്പേ തിരഞ്ഞെടുത്തു” എന്ന പ്രീഡെസ്റ്റിനേഷൻ ശരിയാണോ?

മനോജ് മാത്യു:

എഫേസ്യർ ഒന്നാം അധ്യായത്തിൽ “ലോകസ്ഥാപനത്തിനു മുമ്പേ” നമ്മളെ ക്രിസ്തുവിൽ തിരഞ്ഞെടുത്തു എന്ന് പറയുന്നു. ഇതാണ് “പ്രീഡെസ്റ്റിനേഷൻ” / “മുൻനിയമനം” എന്ന് പഠിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത്. കാൽവിനിസം പോലുള്ള സിസ്റ്റങ്ങളിൽ ഇത് ശക്തമാണ്. ശരിക്കും ദൈവം ഓരോരുത്തരെയും ലോകസ്ഥാപനത്തിനു മുമ്പേ മുൻനിയമിച്ചു വെച്ചിട്ടുണ്ടോ?

പാസ്റ്റർ ഷിബു:

അങ്ങനെയല്ല. “ഇലക്ഷൻ” എന്നത് നിങ്ങളെയോ എന്നെയോ തിരഞ്ഞെടുത്തു എന്നല്ല. അത് ക്രിസ്തുവിനെ തിരഞ്ഞെടുത്തു എന്നതാണ്.

അത് “Unconditional Election” എന്ന ഭാഷയിൽ പറയാറുണ്ട്. പക്ഷേ ഞങ്ങൾ പറയുന്നത്:
Elect Christ — Christ is the chosen one.
നമ്മളെ തിരഞ്ഞെടുത്തത് എന്നല്ല; ക്രിസ്തുവിനെ തിരഞ്ഞെടുത്തതാണ്.
ഇത് “നോട്ട് യു ആൻഡ് മീ” — Christ is elected.

സമാപനം: നന്ദിയും

മനോജ് മാത്യു:

പാസ്റ്ററെ, വളരെ സന്തോഷം. ഇത്രയും സമയം സൗഹൃദപരമായി, തുറന്ന മനസ്സോടെ, ബൈബിളിനെക്കുറിച്ചുള്ള ചർച്ച നടത്തി. ഇത് ഏതെങ്കിലും മതത്തെയോ സമൂഹത്തെയോ അപമാനിക്കാനല്ല. ബൈബിൾ വിഷയങ്ങൾ സംശയരൂപത്തിൽ ചോദിച്ചുകൊണ്ട് പഠിക്കുമ്പോഴാണ് കൂടുതൽ കാര്യങ്ങൾ മനസ്സിലാകുന്നത് എന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു.

വരുന്ന ദിവസങ്ങളിലും ഇത്തരത്തിലുള്ള ചെറിയ ചർച്ചകൾ തുടരണമെന്ന് ആശംസിക്കുന്നു. ഗോസ്പൽ ടിവി യുപിക്ക് വേണ്ടി സമയം ചെലവഴിച്ചതിൽ സന്തോഷം. പാസ്റ്റർ എപ്പോഴും ഗോസ്പൽ ടിവി യുപിയുടെ ഒരു സഹചാരിയായി തുടരുന്നതിൽ ഞങ്ങൾക്ക് സന്തോഷം.

ഈ പരിപാടിയുടെ ഡയറക്ടറായ സാജു തോമസ് സാറിന്റെ പേരിലും, ഗോസ്പൽ ടിവിയുടെ പേരിലും, പാസ്റ്ററോട് പ്രത്യേക നന്ദിയും സ്നേഹവും അറിയിക്കുന്നു.